មេរៀនទី១: បង្កើតតារាង Create Table

Excel 2013 កំរិតខ្ពស់

 

មេរៀនទី១: បង្កើតតារាង Create Table

បង្រៀនដោយលោកគ្រូ: ទាវ ឈុនណន
ព្រឹទ្ធបរុស មហាវិទ្យាល័យ វិទ្យាសាស្រ្ត និង បច្ចេកវិទ្យា
នៃ សាកលវិទ្យាល័យកម្ពុជា
Tel: 077778647-070778647-0977778647
Yahoo, Skype, google: chhunnan
2

Excel 2013ដើម្បីបង្កើត Table នៅក្នុងកម្មវិធី Microsoft exel 2007/2010/2013 មានចំណុចសំខាន់ជា ច្រើនដូចជា៖
Excel 2013ការកំណត់ Field Name And Culomn Name  មុននឹងឈានដល់ការបង្កើត​ Field Name And Culomn Name គឺចាំបាច់ណាស់ត្រូវអានប្រធាន    លំហាត់ឲ្យបាន
Excel 2013ច្រើនដង ច្រើនសាររហូតដល់លោកអ្នកបានយល់ដឹងអំពីគោលការនៃការចោទសួរ របស់លំហាត់ ។
អ្វីទៅជា Field NameField Name គឺជាឈ្មោះរបស់ Column នៃ Table ដែលជាផ្នែក ខាងក្រោមរបស់វាត្រូវបានប្រើ       សម្រាប់បញ្ចូលទិន្នន័យ (វាមានលក្ខណះជាជួរ)
Excel 2013Record: គឺជាសំណុំទិន្នន័យដែលស្ថិតនៅក្នុង Row (ជួរដេកជាមួយគ្នា) ប៉ុន្តែមានប្រភេទ ទិន្នន័យខុសៗគ្នា ។
. ការកំណត់  Data Type បន្ទាប់ពីបានកំណត់ Field Name រួចហើយនោះយើងត្រូវ ជ្រើសរើសប្រភេទទិន្នន័យរបស់វាងាយស្រួលក្នុងការបញ្ចូលទិន្នន័យកុំឲ្យច្រឡំ ព្រោះ យើងមិនអាចវាយបញ្ចូលទិន្នន័យដែលមានតម្លៃ ជាអក្សរចូលទៅក្នុង Field  ដែលមាន តម្លៃជាលេខបានទេ។ ប្រភេទទិន្នន័យរបស់ Field មានដូចជា៖

  • Text: ត្រូវបានគេប្រើសម្រាប់បញ្ចូលជាតម្លៃអក្សរ ចំនួនលេខ (មិនអាច យកទៅគណនាបាន)
  • Data/Time: សម្រាប់កំណត់នៃការបញ្ចូលតម្លៃឲ្យចេញជាថ្ងៃខែឆ្នាំ នឹង ពេលវេលា។
  • Currency: សម្រាប់កំណត់ និងការបញ្ចូលតម្លៃជារូបីយវត្ថុ (និមិ្មតសញ្ញា)​ ជាលុយដុល្លារ ឬ​ ​   រូបីយវត្ថុផ្សេងៗ នឹងមានលេខក្បៀសពីរខ្ទង់ ។
  • Number: ​សម្រាប់បញ្ចូលលេខ (លេខមានទស្សភាគ លេខអវិជ្ជមាន នឹង វិជ្ជមាន) ។
  • Special: សម្រាប់វាយបញ្ចូលជា
    • Zip Code
    • Phone Number
    • Special Security Number (SSN)

 Custome: សម្រាប់កែទៅជាទម្រង់ប្រភេទទិន្នន័យនៅក្នុង Cell ។
. ការកំណត់ Data Validation Validation:  គឺជាកំណត់នូវសិទ្ធមួយចំនួនទៅលើ Cell ។
របៀបធ្វើ
Excel 2013
Data => Data Validation
នៅត្រង់ប្រអប់ Allow ជ្រើសរើសយក List ហើយត្រង់ Source វាយពាក្យ Male, Female រួចចុច OK ។
Excel 2013. របៀបកំណត់ Border And Shading លើ Table ការកំណត់ Border ឲ្យ Table ដែលទើបនឹងបានបង្កើតវាជាការចាំបាច់មួយនៅពេលដែលយើង រៀបបោះពុម្ភ (លទ្ធផលសម្រេច) ។

របៀបធ្វើ

  •  Select Cell  ដែលយើត្រូវដាក់ Border ឬចុច Ctrl+1
  • ចុច​លើ Border Tab
  • រួចជ្រើសរើស​​​​​​​​​​​​ប្រភេទបន្ទាត់នៅក្នុងប្រអប់ List Style
    • None: ដោះបន្ទាប់ចេញ
    • Outline: សម្រាប់ដាក់បន្ទាត់ផ្នែកខាងក្រៅ
    • Inside: សម្រាប់ដាក់បន្ទាត់ផ្នែកខាងក្នុង

Excel 2013OK ។
. ការប្រើ Conditional Formatting Conditional Formatting គឺជាទីតាំងមួយ ឬ កន្លែងមួយដែលអនុញ្ញាតឲ្យយើងអាចធ្វើការកំណត់

លក្ខខ័ណ្ឌផ្សេងៗទៅលើការបញ្ចូលតម្លៃទៅក្នុង Cell ដូចជាការបង្ហាញទិន្នន័យជារបានៅក្នុង Cell នៅពេលដែលយើងបញ្ចូលទិន្នន័យជាលេខ ការបង្ហាញជាព័ណទៅលើលេខផ្សេងៗគ្នា  នៅពេលដែល​យើងបញ្ចូលទិន្នន័យជាតម្លៃវិជ្ជមាន ឬ អវិជ្ជមាន ការកំណត់ដាក់ Icon ផ្សេងៗ នៅជាប់ទិន្នន័យនៅក្នុង Cell ហើយនឹងមានការកំណត់បន្ថែមជាច្រើនទៀត។ ហើយអ្វីដែល យើងត្រូវសិក្សាវិញមានដូចជា៖

ឧទាហរណ៏ ចូរដាក់ Sharding លើCell នៃបញ្ជីឈ្មឡសិស្សនៃ Field: Result (យកអ្វីក៏បាន) ។
–       Select លើតំបន់ Field របស់ Result
–      ចុច Home Tab, យក Conditional Formatting
–     រួចចុច Highlight Cell Rule
=>More Rule
Excel 2013. ការប្រើ Conditional Formatting Rule Manager
–    Select លើតំបន់ Field របស់ Average
–    យក Home Tab, ចុច Conditional Formatting => Manager Rule
–    Click New Rule រួចកំនត់ Cell Value ឲ្យធំជាង ឬ ស្មើ ៥០ រួចកំណត់ព័ណឲ្យវា ។ រួចចុចលើ New Rule  ម្ដងទៀតហើយកំណត់ ដោយយកតម្លៃ តូចជាង ៥០ រួចកំណត់ ព័ណផ្សេង ។​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

Excel 2013Excel 2013Excel 2013Excel 2013. ការបង្កើត New Table  ថ្មី ប្រសិនបើយើងចង់បង្កើត New Table ថ្មីមួយសម្រាប់ប្រើ នោះ ចូរធ្វើដូចខាងក្រោម៖

របៀបធ្វើ

–          ចុចម៉ៅស្ដាំលើ Tab ណាមួយក៏បាន
–          ចុចយក​ Customize Quick Access Toobar
Excel 2013–    ចុចយក Customize Ribbon
–    Click New Tab  ដាក់ឈ្មោះឲ្យ Tab
– OK
Excel 2013Excel 2013. ការចង Macro  ដើម្បីងាយស្រួលក្នុងការផ្លាស់ប្ដូ Font អក្សរនៅពេលដែលលោក អ្នកត្រូវ ការវាយ អត្ថបទជាភាសាខ្មែរផង​ ជាភាសារអង់គ្លេសផង គឺយើត្រូវដោះស្រាយ បញ្ហាបានដោយការចង Macro ដោយគ្រាន់ តែអនុវត្តដូចខាងក្រោមនេះ៖

  • ចុចលើ View Tab, ចុចលើ Macro Group, យក Macros
  • ជ្រើសរើសយក Recoord Macro

Excel 2013

  • ត្រង់ Macro Name ដាក់ឈ្មោះឲ្យ Macro
  •  ត្រង់ Shortcut Key គឺកំណត់អក្សរកាត់សម្រាប់ Font អក្សរណាមួយ (Ctrl+t)
  • OK

Excel 2013នៅពេលយើង OK ហើយគឺត្រូវជ្រើសរើស Font អក្សរណាមួយដែលយើងបានកំណត់នៅក្នុង Macro។
ចុចលើ Home Tab, រួចយក Font Group
Excel 2013ហើយជ្រើសរើស Font ណាដែលយើងបានកំណត់ (Limon S1) => OK
Excel 2013–      Click លើ View Tab វិញ
–     Macros => Stop Recording

បញ្ជាក់

យើងត្រូវធ្វើការកំណត់ Macro ម្ដងទៀតសម្រាប់ជ្រើសរើសយក Font ផ្សេងពីនេះគឺយើង ធ្វើតាមគំរូដូចខាងលើ ហើយនៅពេលដែលជ្រើសរើស Font គឹត្រូវជ្រើសរើសយក Font ផ្សេងពីខាងលើ
ឧទាហរណ៏ ខាងលើជ្រើសរើសយក Font    Limon S1, នៅពេលដែល យើង ធ្វើបន្ទាប់គឺ
Excel 2013អាចយក Font Limon S1គឺយើងជ្រើសរើសយក Font​ អក្សរដែលយើងត្រូវ ការសរសេរ ជាញឹកញាប់។

មេរៀនទី២: រូបមន្តប្រមាណវិធីគណនា

មេរៀនទី២: រូបមន្តប្រមាណវិធីគណនា

បង្រៀនដោយលោកគ្រូ: ទាវ ឈុនណន
ព្រឹទ្ធបរុស មហាវិទ្យាល័យ វិទ្យាសាស្រ្ត និង បច្ចេកវិទ្យា
នៃ សាកលវិទ្យាល័យកម្ពុជា
Tel: 077778647-070778647-0977778647
Yahoo, Skype, google: chhunnan

១)      The Definition Of Pre-Built Functionជាអនុគមន៏មួយដែលអ្នកសរសេរកម្មវិធីនេះ បានដាក់ភ្ជាប់មកជាមួយតែម្ដង។
២)      ប្រមាណវិធី នរពន្ធ Arithmetic Opearator

Operator Meaning

Example

+ (Plus Sign) គណនារកផលបូក

9+9

-(Minus Sign) គណនារកផលដក ឬ អវិជ្ជមាន

9-9

*(Asterisk) គណនារកផលគុណ

9*9

/(Forward Slash) គណនារកផលចែក

9/9

^(Carret) គណនារកស្វ័យគុណ

9^9

៣)      ប្រមាណវិធីប្រៀបធៀប

Operator

Meaning

Example

= (Equal to)

ស្មើ

9=9

>(Greater than)

ធំជាង

8>9

<(Less than)

តូចជាង

8<9

>=(Greater than or Equal to)

ធំជាង ឬ ស្មើ

8>=9

<=(Less than or Equal to)

តូចជាង ឬ ស្មើ

8<=9

<>(Not Equal)

មិនស្មើ ឬ ខុសពី

8<>9

៤)      ប្រមាណវិធី TEXT CONCATENATION OPERATOR

Operator

Meaning

Example
& (Ampersan)

ឬ Concatenate

សម្រាប់តភ្ជាប់ពាក្យ

“Vong”&”Sunly” នោះយើងទទួលបានVong Sunly

 

មេរៀនទី៣: អនុគមន៍ ឡូស៊ីច (១)

មេរៀនទី៣: អនុគមន៍ ឡូស៊ីច

បង្រៀនដោយលោកគ្រូ: ទាវ ឈុនណន
ព្រឹទ្ធបរុស មហាវិទ្យាល័យ វិទ្យាសាស្រ្ត និង បច្ចេកវិទ្យា
នៃ សាកលវិទ្យាល័យកម្ពុជា
Tel: 077778647-070778647-0977778647
Yahoo, Skype, google: chhunnan

ជាក្រុមអនុគមន៏ដែលប្រើប្រាស់ជាប្រចាំនៅក្នុងជីរភាពរស់នៅប្រចាំថ្ងៃ។ ក្នុងអនុគមន៏ នេះសម្រាប់ធ្វើការគណនាលើលំហាត់ផ្នែកតក្កវិជ្ជា (ពិត​ ឬ មិនពិត) ។

ក. គនុគមន៏ IF អនុគមន៏នេះត្រូវបានប្រើប្រាស់សំរាប់បង្ហាញតម្លៃពិត ប្រសិនបើ លក្ខខ័ណ្ឌ ដែលយើងធ្វើ តេស្តនេះពិត ផ្ទុយមកវិញវានឹងបង្ហាញតម្លៃ មិនពិតក្នុង ករណីដែលលក្ខខ័ណ្ឌមិនពិត ។

=IF(Condition,True,Fasle)

ទម្រង់ទូទៅ
ដែល៖

–       Condition: ជាលក្ខខ័ណ្ឌរបស់ប្រធានលំហាត់ដែលដាក់ឲ្យដោះស្រាយ
–        True: ជាចម្លើយដែលស្របនឹង Condition
–       False: ជាចម្លើយដែលផ្ទុយ ឬ ច្រាស់ពី Condition

សម្គាល់

–      គ្រប់រូបមន្តទាំងអស់នៅក្នុងកម្មវិធី Exel គឺត្រូវចាប់ផ្ដើមដោយសញ្ញាស្មើ (=)
–       ឈ្មោះអនុគមន៏អាចសរសេរជាគអក្សរធំ (Capital) ក៏បាន ឬ អក្សរតូច (Small) Letter ក៏បាន កុំឲ្យតែសរសេរអនុគមន៏ខុស ។
–          គ្រប់អនុគមន៏ទាំងអស់សុទ្ធតែមានអញ្ញាត្តិ និង ផ្ដល់តម្លៃមកវិញ ។

ឧទាហរណ៏ ចូរសរសេរអកនុគមន៏ IF ដើម្បីកំណត់ការឡើងថ្នាក់ របស់សិស្ស ក្នុងថ្នាក់ រៀនមួយដោយ កំណត់តាមមធ្យមភាគរបស់គេម្នាក់ៗ បើមធ្យមភាគតិចជាង ៥០ ឲ្យ បង្ហាញពាក្យថា ធ្លាក់ (False) ហើយបើផ្ទុយពិនេះគឺបង្ហាញពាក្យថា ជាប់ (Pass) ។

  1. ចូរបង្កើត Table មួយសម្រាប់ដោះស្រាយលំហាត់
  2. កំណត់ Data Type  ឲ្យ Record

Code

Name

Sex

Average

Result

001

Kong Seanglim

Male

87

=IF(Average<50,”False”,”Pass”)

002

Lay Visna

Male

78

003

Chan Dara

Male

84

004

Sorn Rasmey

Famale

68

005

San Sokha

Famale

48

រក Condition របស់លំហាត់ឲ្យឃើញនៅក្នុង Column Result  កំណត់ទីតាំង Cell ដែល ត្រូវសរសេរអនុគមន៏​  IF (យកCell Average) គឺសរសេរតាម៖  =IF(Average<50,”fale”,”pass”) Enter ។

ខ.​ ការប្រើអនុគមន៏ Nested IF

គឺជាការសរសេរអនុមន៏តាម Function IFច្រើនបញ្ចូលគ្នាដើម្បីស្វែងរកតម្លៃពិតណាមួយ ។

=IF(Condition,True,IF(condition,True…..False))

ទម្រង់ទូទៅ
ចំណាំ
​ ៖ Nested IF យើងអាចសរសេរបានត្រឹមតែ ៨ IF តែប៉ុណ្ណោះបើលើសពីនេះវានឹង Error

ឧទាហរណ៏ ចូរសរសេរអនុគមន៏ដើម្បីរកប្រាក់ខែសុទ្ធរបស់សាស្រ្តាចារ្យម្នាក់ៗបន្ទាប់ពីបង់ពន្ធរួច។​ ការយកពន្ធលើប្រាក់ខែ គឺយកតាមគោលការណ៏ដូចខាងក្រោម៖

–       បើប្រាក់ខែតិចជាង ឬ ស្មើ១៦០ ដុល្លា នោះរដ្ឋមិនយកពន្ធទេ ។
–       បើប្រាក់ខែច្រើនជាង ១៦០ ដុល្លា និងតិចជាងឬ ស្មើ៣០០ ដុល្លានោះរដ្ឋយកពន្ធ ១០% ។
–       បើប្រាក់ខែច្រើនជាង ៣០០ដុល្លា នោះរដ្ឋយកពន្ធ ២០% ។

ចម្លើយ   ចូរធ្វើការពង្រាងដើម្បីដោះស្រាយលំហាត់

ការដោះស្រាយរកចម្លើយឲ្យឃើញពិតប្រាកដនូវ អ្វីដែលគេចង់បានជាដំបូង គឺត្រូវធ្វើការពង្រាងជាមុនសិន របៀបពង្រាងគឺធ្វើតាមគំរូខាងក្រោម៖

1. បង្កើតតារាង​​ និងវាយបញ្ចូលឈ្មោះសាស្រ្តចារ្យ នឹងប្រាក់ខែដែលមានទម្រង់ដូចនេះ៖
Excel 20132. ការប្រើអនុគមន៏ និងពង្រាងចម្លើយ

បន្ទាប់ពីបង្កើតារាង និងបានកំណត់ប្រភេទទិន្នន័យរួចហើយ យើងត្រូវសរសេរអនុគមន៏ ដើម្បីរកចម្លើយដែលប្រធានកលំហាត់គេឲ្យយើងដោះស្រាយ ។ ដោយធនុគមន៏ដែលយើងត្រូវយក មកដោះស្រាយនោះឈ្មោះអ្វី​ ហើយមានអញ្ញាត្តិប៉ុន្មនា ។

សម្រាប់លំហាត់ខាងលើនេះ យើងត្រូវប្រើអនុគមន៏មួយឈ្មោះថា IF ដែលអនុបីដែលមាន ទម្រង់ដូចខាងក្រោម៖​
Excel 2013ដោយអញ្ញាត្តិនីមួយៗ (Condition,True,False) ជាអ្នកផផ្ដល់តម្លៃឲ្យទៅឈ្មោះអនុគមន៏ IFបន្ទាប់មកអនុគមន៏ IF នឹងផ្ដល់តម្លៃទៅឲ្យ Cellដែលយើងបានសរសេរ ។

បន្ទាប់ពីបានស្វែងយល់អំពីអនុគមន៏នេះ គេត្រូវមើលប្រធានលំហាត់ម្ដងទៀតថាតើមាន ប៉ុន្មានលក្ខខណ្ឌ។ នៅក្នុងប្រធានលំហាត់ខាងលើគេសង្កេតឃើញមានបីសំនួរ ដូច្នេះ យើងត្រូវសរសេរ អនុគមន៏ IF សាំញ៉ាំចំនួនពីរដែលមានសញ្ឋាណដូចខាងក្រោម៖
Excel 2013នាំឲ្យយើងអាចកំណត់លក្ខខ័ណ្ឌខាងលើដូចខាងក្រោម៖
គ. អនុគមន៏ And

អនុគមន៏នេះប្រើជាឈ្នាប់ដាច់ខាត និងសម្រាប់ពិភាក្សាចំពោះតម្លៃនៅចនន្លោះ

=AND(Logical1,Logcal2,…,Logical30)

ទម្រង់ទៅទៅ
ដែល
Logical1,Logcal2,…,Logical30 ជាលក្ខខ័ណ្ឌរបស់អនុគមន៏ AND ប្រសិនបើការ ពិភាក្សារបស់ Logical ទាំង ៣០ នោះពិត វានឹងបង្ហាញពាក្យ True ផ្ទុយពីនេះវានឹងបង្ហាញពាក្យ False ។

Condition 1

Condition 2

Result

T

T

T

T

F

F

F

F

F

ឧទាហរណ៏
=AND(2+2=4,10+30=40) នោះលទ្ធផលគឺ True
=AND(2+2=4,10+30=40)​ នោះលទ្ធផលគឺ False

ឃ. ការផ្ដុំអនុគមន៏ IF នឹង AND ការផ្ដុំអនុគមន៏ IF នឹង​អនុគមន៏ ANDដើម្បីដោះស្រាយលំហាត់ដែលមានលក្ខខ័ណ្ឌច្រាសពីគ្នា

=IF(AND(Logical1,Logcal2,…,Logical30),True,False

ទម្រង់ ដែល AND(Logical1,Logcal2,…,Logical30) ក្លាយទៅជា Condition របស់អនុគមន៏ IF ហើយ True ជាចម្លើយដែលស្របនឹង Condition នឹង​ False ជាចម្លើយច្រាសនឹង Condition ។

ឧទាហរណ៏ នៅធនាគារមួយបានកំណត់ប្រាក់លើកទឹកចិត្តចំពោះ បុគ្គលិកទាំង ពីរភេទតាមគោលការណ៏ខាងក្រោមនេះ៖

  1. បើបុគ្គលិកជានារី ហើយមានកូនចាប់ពី ២នាក់ឡើង គឺធនាគារត្រូវបន្ថែម ២០ដុល្លារ ។
  2. បើបុគ្គលិកជាប្រុស ហើយមានកូនចាប់ពី ២នាក់ឡើងទៅ គឺ​ធនាគារបន្ថែមជូន១៥ដុល្លា

បើខុសពីលក្ខខ័ណ្ឌខាងលើនេះ​ នោះធនាគារមិនបន្ថែមជូនទេ ។
សំនូរ

–    ចូរសរសេរអនុគមន៏ដើម្បីគណនារកប្រាក់លើកទឹកចិត្តដែលបុគ្គលិកម្នាក់ៗនឹង ទទួលបាន?
Excel 2013ចម្លើយ

–      ចូរបង្កើតតារាង​ (Table)
–      រក Condition របស់លំហាត់ឲ្យឃើញ
–      ហើយកំណត់ទីតាំងដែលត្រូវសរសេរអនុគមន៏ ដោយសរសេរតាមគម្រូខាងក្រោម៖

=IF(AND(C5=”male”,D5>2),15,IF(AND(C5=”female”,D5>=2),20,0))

ង. អនុគមន៏ Datedif អនុគមន៏ Datedif គឺសម្រាប់គណនាស្វែងរកនៅចំនួនថ្ងៃ ខែ ឆ្នាំ ។

ទម្រង់ទូទៅ

=DATEDIF(Start Date,End Date,Prefix)

ដែល

–         Start Date: គឺជាថ្ងៃចាប់ផ្ដើម
–         End Date: គឺជាថ្ងៃបញ្ចប់
–         Prefix: គឺជាអក្សរដលតំណាងឲ្យថ្ងៃ(D) ខែ​ (M) និងឆ្នាំ (Y)
–         ប្រសិនបើចង់គណនារកចំនួនថ្ងៃគឺនៅត្រង់ Prefix ត្រូដាក់ “(D)”
–         ប្រសិនបើយើងចង់គណនារកចំនួនខែនៅត្រង់ Prefix ត្រូវដាក់ “(M)”
–         ប្រសិនបើយើងចង់គណនារកចំនួនឆ្នាំនៅត្រង់ Prefix ត្រូវដាក់ “(Y)”

ច. ការផ្ដុំអនុគមន៏ IF និង AND ង​ Datedifគឺជាអនុគមន៏មួយដែលគេសរសេរវាឡើងដើម្បីស្វែងរកនូវចម្លើយក្នុង លក្ខខ័ណ្ឌច្រើន ។

ឧទាហរណ៏ ក្រុមហ៊ុនសំណង់មួយ ដែលកម្មករទាំងអស់ធ្វើការគិត ទៅលើប្រាក់ក ម្រៃតាមថ្ងៃដែលគេបានធ្វើការ។ ដើម្បីលើកទឹកចិត្តដល់កម្មករក្រុមហ៊ុនបាន ផ្ដល់នូវ ឲ្យមានលក្ខខ័ណ្ឌដូចខាងក្រោម៖

–         ធ្វើការតិចជាង ឬស្មើ ១៥ថ្ងៃ នោះប្រាក់កម្រៃក្នុងមួយថ្ងៃគឺ ៥,០០០រៀល នឹងថែមជូន ១% នៃប្រាក់សរុបដែលធ្វើបាន ។
–         ធ្វើការច្រើនជាង ១៥ថ្ងៃ និងតិចជាង ឬស្មើ៣០ថ្ងៃ នោះប្រាក់កម្រៃក្នុងមួយថ្ងៃគឺ ៦,០០០ រៀលនិងថែមជូន ២% នៃប្រាក់ធ្វើការលើសពី ១៥ថ្ងៃ ។
–         ធ្វើការច្រើនជាង ៣០ថ្ងៃ នោះប្រាក់កម្រៃក្នុងមួយថ្ងៃគឺ ៧,០០០រៀល និងថែមជូន ៣% នៃប្រាក់ ធ្វើការលើសពី ៣០ថ្ងៃ ។

សំណួរ
–         ចូរសរសេរអនុគមន៏ដើម្បីគណនារកថ្ងៃសរុបដែលបុគ្គលិកម្នាក់ៗធ្វើបាន
–         ចូរសរសេអនុគមន៏ដើម្បីគណនារកប្រាក់​កម្រៃដែលបុគ្គលិកម្នាក់ៗទទួលបាន

ចម្លើយ នៅក្នុងលំហាត់នេះ ដើម្បីងាយស្រយលក្នុងការដោះស្រាយ យើងត្រូវកំណត់ នូវចំណុចសំខាន់ៗ ដែលជាគន្លិះនៃការប្រធានលំហាត់ជាមុនសិន ។

  1. បង្កើតតារាង ហើយបញ្ចូលទិន្នន័យដែលមានគំរូដូចខាងក្រោមនេះ
  2. ដើម្បីរកចំនួនថ្ងៃសរុបរបស់កម្មករម្នាក់ៗត្រូវដឹងថ្ងៃចាប់ផ្ដើមធ្វើការ និងថ្ងៃបញ្ចប់នៃថ្ងៃធ្វការ

Excel 2013រៀបដោះស្រាយលំហាត់ យើងអាចដោះស្រាយបាន២របៀប ដែលរបៀបទី១គឺ យើង ញែក ឲ្យដាច់រវាងអនុគមន៏ Datedif និង អនុគមន៏ IF AND ហើយរៀបទី២ គឺគេសរសេរ អនុគមន៏ IF ANDនិង Datedif បញ្ចូលគ្នាតែម្ដង​ ។

របៀបទី១ ដោយរបៀទី១ គឺយើងអាចគណនារក Datedif ឲ្យចេញសិនរួច ចាំរកតម្លៃ ថ្ងៃដែលរកឃើញហើយនោះបញ្ចូលទៅក្នុងអនុគមន៏ IF AND នៅក្នុង Cell Total Day (Cell: F5) ។

ដោយសរសេរអនុគមន៏នៅក្នុងCell​ F5 តាមអនុគមន៏ DATEDIF មើលគំរូ ខាងក្រោម៖
=DATEDIF(D5,E5,”d”) នោះវានឹងបានចម្លើយនៅក្នុង Cell F5

នៅពេលដែលយើងរកចំនួនថ្ងៃក្នុង Cell F5 ចេញហើយ គឺយើងអាចគណនារកប្រាក់កម្រៃ ដែលកម្មករម្នាក់ៗត្រូវទទួលបាន តាមរបៀបខាងក្រោម៖

=IF(AND(F5=>1,F5<=15),F5*5000*(1+0002E01),IF(AND(F5>15,F5<=30),((15*5000*(1+0.01))+(F5-15)*6000*(1+0.02),(15*5000*(1+0.01))+(15*6000*(1+0.02))+(F5-30)*7000*(1+0.03)))

របៀបទី១

របៀបននេះគឺមិនចាំបាច់សរសេរអនុគមន៏ឲ្យនៅដាច់ពីគ្នានោះទេ គឺបានន័យថាមិនចាំ បាច់ស្វែង រកចំនួនថ្ងៃនៅក្នុង Cell F5ឡើយគឺគេសរសេរអនុគមន៏ឲ្យបញ្ចូលគ្នាតែម្ដង ។

=IF(AND(DATEDIF(D5,E5,”d”)>=1,DATEDIF(D5,E5,”d”)<=15),(DATEDIF(D5,E5,”d”)*5000)*(1 +0.01),IF(AND(DATEDIF(D5,E5,”d”)>15,DATEDIF(D5,E5,”d”)<=30),(15*5000*(1+0.01))+(DATEDIF(D5,E5,””)-15)*6000*(1+0.02),(15*5000*(1+0.01))+(15*6000*(1+0.02))+(DATEDIF (D5,E5,”d”)-30)*7000*(1+0.03)))

ឆ. អនុគមន៏ OR

អនុគមន៏ OR គេប្រើសម្រាប់ជាឈ្នាប់មិនដាច់ខាត និយាយឲ្យខ្លីបើ Logical ណាមួយពិតនោះវានឹងយកជាការបាន ។

ទម្រង់ទូទៅ

=OR(Logical1,Logical2,…,Logical30)

ដែល Logical1,Logical2,…,Logical30 ជាលក្ខខ័ណ្ឌរបស់អនុគមន៏ OR ប្រសិនបើ ការ ពិភាក្សា របស់ Logical ណាមួយពិតនោះវានឹងបង្ហាញពាក្យ True តែប្រសិនបើ Logical ណាមួយមិនពិតនោះវានឹងបង្ហាញពាក្យ False ។

ឧទាហរណ៏

=OR(2+2=4,10+20=30)​ ​​នោះលទ្ធផលគឺ True
=OR(2+2=4,10+20=50) នោះលទ្ធផលគឺ False

 

មេរៀនទី៤: អនុគមន៍ ឡូស៊ីច (២)

មេរៀនទី៤: អនុគមន៍ ឡូស៊ីច (២)

បង្រៀនដោយលោកគ្រូ: ទាវ ឈុនណន
ព្រឹទ្ធបរុស មហាវិទ្យាល័យ វិទ្យាសាស្រ្ត និង បច្ចេកវិទ្យា
នៃ សាកលវិទ្យាល័យកម្ពុជា
Tel: 077778647-070778647-0977778647
Yahoo, Skype, google: chhunnan

ច. ការផ្ដុំអនុគមន៏ IF AND OR និង​ NOT

ការផ្ដុំអនុគមន៏ច្រើនបញ្ចូលគ្នា IF AND​  OR និង NOT គឺដើម្បីដោះស្រាយ ទៅ លើលំហាត់ដែលមានលក្ខណៈស្មុគស្មាញ មិនអាចប្រើ​អនុគមន៏មួយបាន ។

ទម្រង់ទូទៅ

=IF(AND(OR(Logical1,Logical2,…,Logical30),Logical2,…),True,False)

ដែល And(Or(Logical1,Logical2,…,Logical30) គឺជា Condition របស់អនុគមន៏ IF ។

  • ដោយ True ជាចម្លើយដែលស្របទៅនឹង Condition
  • ហើយ False ជាចម្លើយដែលផ្ទុយ ឬ ច្រាសនឹង Condition

ឧទាហរណ៏ ដើម្បីលើកទឹកចិត្តកល់បុគ្គលិកដែលធ្វើការ នៅតាមបណ្ដាខេត្តទូទាំង ប្រទេស ការិយាល័យនៃធនាគារមួយបានកំណត់លក្ខខ័ណ្ឌសម្រាប់ផ្ដល់ប្រាក់លើកទឹកចិត្តដល់បុគ្គលិបរបស់ ខ្លួន ។

–     បុគ្គលិកភេទស្រី ធ្វើការបានរយៈពេល ១ឆ្នាំឡើងទៅ ហើយរៀបការ និង មានកូនចាប់ ពី១ នាក់ ហើយធ្វើការនៅតាមបណ្ដាខេត្ត នោះគេនឹងទទួលបានប្រាប់លើកទឹកចិត្តចំនួន ២០ដុល្លារ ជារៀងរាល់ខែ ។
–     បុគ្គលិកភេទប្រុស ធ្វើការបានរយៈពេល ១ឆ្នាំឡើងទៅ ហើយរៀបការ និង មានកូន ចាប់ ពី១នាក់ ហើយធ្វើការនៅតាមបណ្ដាខេត្ត នោះគេនឹងទទួល បានប្រាក់លើកទឹកចិត្តចំនួន ១៥ដុល្លារ ជារៀងរាល់ខែ ។
–     បើបុគ្គលិកណាមានលក្ខខ័ណ្ឌខុសពីខាងលើនោះធនាគារនឹងបន្ថែម ៥ដុល្លារ ជារៀង រាល់ខែ ។

ចម្លើយ

  1. បង្កើត​តារាង (Table)
  2. រក Condition របស់លំហាត់ឲ្យឃើញ
  3. កំណត់ទីតាំង Cell ដែលត្រុវសរសេរអនុគមន៏

Excel 2013ការសរសេរអនុគមន៏សម្រាប់ដោះស្រាយលំហាត់នេះគឺមានលក្ខណៈស្មុគស្មាញបន្តិច ព្រោះ ដោយ សារយើងបានបញ្ចូលគ្នានូវរូបមន្តបន្ថែមទៀតដូចជា Year ដើម្បីស្វែងរកនូវចំនួន ឆ្នាំ មកដល់បច្ចុប្បន្នយើងមានអាយុប៉ុន្មានឆ្នាំហើយ ដោយើងគ្រាន់តែដឹងនៅថ្ងៃខែឆ្នាំកំណើត និង ចំនួនឆ្នាំដែលធ្វើការ ។ ចូរសរសេរអនុគមន៏តាមគំរូខាងក្រោម៖

17

=IF(AND(C5=”F”,YEAR(TODAY())-YEAR(E5)>=1,OR(F5=”Married”,D5>=1),NOT(G5= “Phnom Penh”)),20,IF(AND(C5=”m”,YEAR(TODAY())-YEAR(E5)>=1,OR(F5=”married”,D5>=1), NOT(G5=”Phnom Penh”)),15,5))

ញ.  អនុគមន៏ DATE/TIME
1.      អនុគមន៏ DATE
អនុគមន៏ DATE ដែលបង្ហាញជាលេខ  (តាងឲ្យថ្ងៃនិមួយៗ នៃថ្ងៃខែគឺចាប់ពីថ្ងៃទី ១ដល់ថ្ងៃទី៣១) គឺវាអាស្រ័យនឹងការបញ្ចូលទិន្នន័យនៅលើ ។

ទម្រង់ទូទៅ

=Day(Serial_Number)

ដែល Serial_Number: គឺជាកាលបរិចេ្ឆទដែលយើងប្រើប្រាស់នៅក្នុងការសរសេរ ។

ឧទាហរណ៏

         =Day(“16-Jan-2012”)នោះយើងនឹងបានលទ្ធផលគឺ 16

         =Day(“16-Jan-2012”“11-Jan-2012”) នោះយើងនឹងបានលទ្ធផលគឺ 5

2.  អនុគមន៏ MONTH អនុគមន៏ Month ដែលនឹងបង្ហាញជាលេខ (តាងឲ្យខែនិមួយៗ មានចំនួន១២ ខែគឺ ចាប់ពីខែមករា ដល់ខែធ្នូ វាអាស្រ័យទៅលើការបញ្ចូលទិន្នន័យទៅលើ Cell ។

ទម្រង់ទូទៅ

=Month(Serial_Number)

ដែល Serial_Number: គឺជាកាលបរិចេ្ឆទដែលយើងប្រើប្រាស់នៅក្នុងការសរសេរ ។ឧទាហរណ៏

                =Month(“16-Jan-2012”) Enter នោះយើងនឹងបានលទ្ធផលគឺ January

3.      អនុគមន៏ DAY

​អនុគមន៏ Year ដែលនឹងបង្ហាញជាលេខ (គិតចាប់តាំងពីឆ្នាំ ១៩០០ ដល់ឆ្នាំ ១៩៩៩) វាអាស្រ័យទៅលើការបញ្ចូលទិន្នន័យទៅលើ  Cell

ទម្រង់ទូទៅ

=Year(Serial_Number)

ដែល Serial_Number: គឺជាកាលបរិចេ្ឆទដែលយើងប្រើប្រាស់នៅក្នុងការសរសេរ ។

ឧទាហរណ៏

          =Year(“16-Jan-2012”) Enter នោះយើងនឹងបានលទ្ធផលគឺ 2012

ដ.      អនុគមន៏ DAY360 អនុគមន៏ Year ដែលនឹងបង្ហាញជាចំនួនថ្ងៃពិត ប្រាកដ ឬអំឡុងពេលនៃចំនួនថ្ងៃរវាង ថ្ងៃចាប់ផ្ដើម និងថ្ងៃបញ្ចប់។

ទម្រង់ទូទៅ

=Days360(StartDate,EndDate)

 ដែល

–     StartDate: គឺថ្ងៃចាប់ផ្ដើម
–     EndDate: គឺថ្ងៃបញ្ចប់
ឧទាហរណ៏

      =Date360(“16-Jan-2012”,”16-Jan-2012”) Enter នោះយើងនឹងបានលទ្ធផលគឺ 30

ឋ. អនុគមន៏ TODAY ជាអនូគមន៏សម្រាប់បង្ហាញថ្ងៃខែឆ្នាំ តាមរយៈនៃការកំណត់ Date/Time Properties ។
ទម្រង់ទូទៅ

=Today()

ឧទាហរណ៏

=Today() Enter នោះយើងនឹងបានលទ្ធផលនៃការបរិច្ឆេទថ្ងៃនេះតែម្ដង ។

ឌ. អនុគមន៏ HOUR និង MINUTE គឺជាអនុគមន៏សម្រាប់គណនារកចំនួនម៉ោង និងនាទី ។

ទម្រង់ទូទៅ

=Hour((Time out-Time in)+Minute(Time out-Time in)/60)

= Hour((Time out-Time in)+Hour(Time out-Time in)*60)/60

ឧទាហរណ៏ នៅសាលាកុំព្យូទ័រមួយ គេមានតារាងកត់ម៉ោងដែលប្រើ សម្រាប់កត់ម៉ោង អ្នកចូល អនុវត្តន៏កុំព្យូទ័រដោយគ្រាន់តែបញ្ចូលម៉ោងចាប់ផ្ដើម និង ម៉ោងចេញដូចនិង តារាងខាងក្រោម៖

ចូរសរសេរអនុគមន៏ដើម្បីគណនារកម៉ោងសរុប និងប្រាក់ដែលត្រូវបង់?

ចម្លើយ
– បង្កើតតារាង (Table)
– បញ្ចូលទិន្នន័យមួយ
– នៅពេលបង្កើតតារាងរួចហើយគឺគ្រាន់តែបញ្ចូលម៉ោងចូលនិងម៉ោងចេញតម្លៃឈ្នួល ក្នុងមួយម៉ោង  ម៉ោងពេលនោះអ្នកនឹងបានលទ្ធផលប៉ុន្តែត្រូវ ប្រើអនុគមន៏ដើម្បី សរសេរ ដូចជាខាងក្រោម៖
Excel 2013ចូរសរសេរតាមគំរូអនុគមន៏ខាងក្រោម ដើម្បីស្វែងរកចម្លើយ៖
Total Hour =(HOUR(E5-D5)+MINUTE(E5-D5)/60)

 

មេរៀនទី៥: អនុគមន៍ ឡូស៊ីច (៣)

មេរៀនទី៥: អនុគមន៍ ឡូស៊ីច (៣)

បង្រៀនដោយលោកគ្រូ: ទាវ ឈុនណន
ព្រឹទ្ធបរុស មហាវិទ្យាល័យ វិទ្យាសាស្រ្ត និង បច្ចេកវិទ្យា
នៃ សាកលវិទ្យាល័យកម្ពុជា
Tel: 077778647-070778647-0977778647
Yahoo, Skype, google: chhunnan

ឍ. អនុគមន៏ Date សម្រាប់បង្ហាញជាតម្លៃលេខ ដោយយោងទៅលើការប្រើ ប្រាស់់ ថ្ងៃខែឆ្នាំនៅក្នុងកម្មវិធី Excel 2010

ទម្រង់ទូទៅ

=Date(Year,Month,Day)

ដែល

–          Year: គឺជាឆ្នាំ (តម្លៃលេខ) ដែលគិតចាប់តាំងពីឆ្នាំ ១៩០០ ដល់ឆ្នាំ ១៩៩៩
–          Month: គឺជាខែ (តម្លៃលេខ) ដែលមានចាប់ពីខែ ១ដល់ខែ ១២
–          Day: គឺជាខែ (តម្លៃលេខ) ដែលមានចាប់ពីថ្ងៃទី ១ដល់ថ្ងៃទី ៣១

ឧទាហរណ៏

=Date(Year(“Aug-23-2012”),Month(“Aug-23-2012”),Day(“Aug-23-2012”)) Enter នោះយើងនឹងទទួលលទ្ធផល Aug-23-2012 ។

លំហាត់ ចូសរសេរអនុគមន៏ ដើម្បីរកថ្ងៃបញ្ចប់ (ថ្ងៃផុតកំណត់) នៃការបង់ប្រាក់របស់ សិស្ស ដោយគិតតាមចំនួនខែដែលគេបានបង់ប្រាក់រៀនគួរអង់គ្លេស (ដឹងថ្ងៃបង់ប្រាក់ នឹង ចំនួនខែដែលគេបង់ប្រាក់) ។

ចម្លើយ

នៅតាមវិទ្យាស្ថានភាសាអង់គ្លេសមួយ ការបង់ប្រាក់រៀនរបស់សិស្សគឺបង់តាមខែ នោះគឺឲ្យ លំបាកដល់អ្នកតាមដាន (Register) ដើម្បីប្រាប់ដល់អ្នករៀន ។

បង្កើតតារាង Tableសរសេរអនុគមន៏នៅក្នុង Cell Expired
Excel 2013អនុវត្តន៏តាមគំរូអនុគមន៏ខាងក្រោម៖

Expired=DATE(YEAR(D5),MONTH(D5),DAY(D5))

ណ. អនុគមន៏ MOD គឺជាអនុគមន៏សម្រាប់គណនា ហើយនឹងបង្ហាញសំណល់នៃផល ចែក ។
ទម្រង់ទូទៅ

=Mod(Number,Divisor)

ដែល

–          Number: ជាតំណាងចែក (លេខគត់ ឬ លេខក្បៀស)
–          Divisor: ជាតួចែក (លេខគត់ ឬ លេខក្បៀស)

ឧទាហរណ៏

=Mod(5,2) Enter នោះយើងនឹងបានលទ្ធផលនៅសល់ 1 (គឺជាសំណល់ដែលសល់ពីការចែក)
=Mod(11,3) Enter នោះយើងនឹងបានលទ្ធផលនៅសល់ 2 (គឺជាសំណល់ដែលសល់ពីការចែក)

ត. អនុគមន៏ INT(Integer)គឺជាអនុគមន៏សម្រាប់សម្រួលលេខដែលមានក្បៀសមកជាលេខគត់វិញ ។

=INT(Number)

ទម្រង់ទូទៅ
ដែល

–          Number: ជាតំណាងចែក (លេខគត់ ឬ លេខក្បៀស)

ឧទាហរណ៏

=Int(12.332) Enter នោះយើងនឹងបានលទ្ធផល 12
=Int(113.98) Enter នោះយើងនឹងបានលទ្ធផល 113

ថ. អនុគមន៏ ROUNDDOWN គឺជាអនុគមន៏សម្រាប់បន្ថយលេខក្បៀស (ច្រើនតួ) មកនៅតាមចំនួនដែលយើងចង់បបាន ឬរំកិលមកជាលេខគត់ ។

ទម្រង់ទូទៅ

=Rounddown(Number,Number_Digits)

ដែល

–          Number: ជាតំណាងចែក (លេខគត់ ឬ លេខក្បៀស)
–          Number_Digits : ជាចំនួនតួលេខក្រោយក្បៀស (លេខក្រោយក្បៀសមានពី 0-9)

ឧទាហរណ៏

=Rounddown(12.332,0) Enter នោះយើងនឹងបានលទ្ធផល 12
=Rounddown(12.332,2) Enter នោះយើងនឹងបានលទ្ធផល 12

ទ. អនុគមន៏ ROUNDUP គឺជាអនុគមន៏សម្រាប់បន្ថយលេខក្បៀស (ច្រើនតួ) ខិតទៅលេខគត់ណាមួយ (ធំជាងមុន)

ទម្រង់ទូទៅ

=Roundup(Number,Number_Digits)

ដែល

–          Number: ជាតំណាងចែក (លេខគត់ ឬ លេខក្បៀស)
–          Number_Digits : ជាចំនួនតួលេខក្រោយក្បៀស (លេខក្រោយក្បៀសមានពី 0-9)

ឧទាហរណ៏

=Roundup(12.332,0) Enter នោះយើងនឹងបានលទ្ធផល 13
=Roundup(12.332,2) Enter នោះយើងនឹងបានលទ្ធផល 12.34

ធ. អនុគមន៏ PRODUCT គឺជាអនុគមន៏សម្រាប់គណនារកផលគុណច្រើនបន្ត របៀបដូចច្រើន Sum ចំនួនណាមួយដែរ ។

ទម្រង់ទូទៅ

=Product(Number1,Number1,…,Number30)

ដែល

–          Number1,Number2,…,Number30: ជាតម្លៃលេខដែលត្រូវគុណបន្តគ្នា

ឧទាហរណ៏

=Product(2,2,3,8) Enter នោះយើងនឹងបានលទ្ធផល 96
=Product(2,2,3,8,0) Enter នោះយើងនឹងបានលទ្ធផល 0

ន. អនុគមន៏ POWER គឺជាអនុគមន៏សម្រាប់គណនារកស្វ័យគុណនៃមួយចំនួន

ទម្រង់ទូទៅ

=Powert(Number,Power)

ដែល

–          Number: ជាតម្លៃលេខដែលយើងហៅថាគោល
–          Number_Digits : ជាតម្លៃលេខដែលយើងនឹងបានលទ្ធផល 1024

ឧទាហរណ៏
=Power(3,3) Enter នោះយើងនឹងបានលទ្ធផល 27
=Power(4,5) Enter នោះយើងនឹងបានលទ្ធផល 1024
=2^3 Enter នោះយើងនឹងបានលទ្ធផល 9

មេរៀនទី៦: អនុគមន៍ ឡូស៊ីច (៤)

មេរៀនទី៦: អនុគមន៍ ឡូស៊ីច (៤)

បង្រៀនដោយលោកគ្រូ: ទាវ ឈុនណន
ព្រឹទ្ធបរុស មហាវិទ្យាល័យ វិទ្យាសាស្រ្ត និង បច្ចេកវិទ្យា
នៃ សាកលវិទ្យាល័យកម្ពុជា
Tel: 077778647-070778647-0977778647
Yahoo, Skype, google: chhunnan

ប. អនុគមន៏ VLOOKUP គឺជាអនុគមន៏សម្រាប់ស្រង់យកទិន្នន័យពី Fieldname នៃ Table ហើយចម្លើយគឺជាតម្លៃនៅក្នុង Record តែមួយរបស់ Fieldname ដែលយើងបាន បញ្ជាក់នៅក្នុង Table។

ទម្រង់ទូទៅ

=Vlookup(Lookup_Value,Table_Array,Col_Index_Num)

ដែល

–          Lookup_Value: ជាតម្លៃដែលត្រូវស្វែងរក បង្ហាញនៅក្នុង Column  ទី១នៃ Table វាអាចជាតម្លៃលេខ ឬ អក្សរ ។
–          Table_Array: ជា Column ដែលស្ថិតនៅក្នុង Table_Array ដែលយើងស្រង់ យក ទិន្នន័យចេញ (ដែល Field ដំបូងគេ គេនឹងរាប់ជា Column ទី១ និង បន្តបន្ទាប់) ។

ឧទាហរណ៏ គេមាន Table ២ ដែល៖

–          Table  ទី១ (Old Table) និយាយអំពីទំនិញដែលបានទិញប្រចាំថ្ងៃ
–          Table ទី២ (New Table)  និយាយអំពីការស្រង់យកទិន្នន័យនៃទំនិញមួយមុខៗតាមលេខ

Old Table (1)                                                                             New Table (2)
Excel 2013គេអាចសរសេរវាតាមអនុគមន៏ ដើម្បីស្រង់យកទិន្នន័យមួយៗបាននៅក្នុង Cell (Table Stock)។

=VLOOKUP(F6,$A $5:$D$10,2)  លេខ 2គឺជា Column នៃTable ទីមួយគឺ Name

=VLOOKUP(F6,$A $5:$D$10,3) លេខ3 គឺជា Column នៃ Table ទីមួយគឺ Pro Name

=VLOOKUP(F6,$A $5:$D$10,4) លេខ4 គឺជា Column នៃ Table ទីមួយគឺ Sale Qty

ផ. អនុគមន៏ TRANSPOSE ជាអនុគមន៏សម្រាប់បម្លែងតារាងពីឈរ (Vertical) ទៅជាតារាងដេក (Horizontal) ឬពីតារាងដេក (Horizontal) ទៅជាតារាងឈរវិញ (Vertical) ។

=Pranspose(Array)

ទម្រង់ទូទៅ

ដែល

–          Array: ជាសំណុំនៃ Fieldname និង Record ដែលត្រូវផ្លាស់ប្តូ។

ឧទាហរណ៏ គេមានតារាងមួយ (មើលរូបខាងក្រោម) ដែលមាន Fieldname ចំនួន ៦គឺ ID,Name,Sex,Hour,Free/Hour and Total និងទិន្នន័យនៅក្នុង Record មានចំនួន ៥ហើយគេនឹងប្ដូតារាងខាងក្រោមនេះទៅជាតារាងដេកវិញ (Horizontal Table) ។

របៀបធ្វើ

–          រាប់ចំនួន Fieldname ឲ្យបានពិតប្រាកដថាតើមានចំនួនប៉ុន្មាន?
–          Select  ចំនួន Cell (តាមរូបខាងក្រោមយើងឃើញមាន Field ចំនួន ៦និង Record ចំនួន ៥) ដូចនេះគឺត្រូវ Select Cell ចំនួន ៣០ (មើលរូបខាងក្រោម) ។

Excel 2013ឬយើងអាចធ្វើបានម៉្យាងទៀត
–       គឺយើងបង្កើតតារាងដូចខាងលើ
–       Copy ទិន្នន័យទាំងអស់នោះ
–       រយចដាក់ Cusor នៅ Cell ថ្មី
–       រួចយក Home Tab
–       Paste => Transpose(T)
Excel 2013ព. អនុគមន៏ IF និង VLOOKUP គឺជាអនុគមន៏សម្រាប់ស្រង់យកទិន្នន័យពី Fieldname នៃ Table ហើយចម្លើយគឺជាតម្លៃនៅក្នុង Record តែមួយរបស់ Fieldname ដែលយើងបាន បញ្ជាក់នៅក្នុង Table។

ទម្រង់ទូទៅ

=IF(Conditional,Vlookup(Lookup_Value,Table_Array,Col_Index_Num),False

ដែល

–          Conditional : ជាលក្ខខ័ណ្ឌរបស់ប្រធានលំហាត់ ។
–          Vlookup(Lookup_Value,Table_Array,Col_Index_Num: ជា True Statement  ។
–          ហើយ False: ជាចម្លើយដែលច្រាសទៅនឹងប្រធានលំហាត់ ។

ឧទាហរណ៏ នៅក្នុង Cell:B14 សរសេរអនុគមន៏ IF និង Vlookup បញ្ចូលគ្នាដូចខាងក្រោម៖
Excel 2013ដោយ Error គឺជាតម្លៃមិនពិត ឬ ជាតម្លៃច្រាស កាលណាយើងវាយតម្លៃចាប់ពី ៦ឡើងទៅ ។

 

មេរៀនទី៧: អនុគមន៍ Text

មេរៀនទី៧: អនុគមន៍ Text

បង្រៀនដោយលោកគ្រូ: ទាវ ឈុនណន
ព្រឹទ្ធបរុស មហាវិទ្យាល័យ វិទ្យាសាស្រ្ត និង បច្ចេកវិទ្យា
នៃ សាកលវិទ្យាល័យកម្ពុជា
Tel: 077778647-070778647-0977778647
Yahoo, Skype, google: chhunnan

ភ. អនុគមន៏ NEXT

      ១. អនុគមន៏ CONCATENATE គឺជាអនុគមន៏មួយសម្រាប់ចងភ្ជាប់ ឬ ផ្សំពាក្យបញ្ចូល គ្នា រវាងពាក្យ និង ពាក្យ រវាងលេខនិង លេខ រវាងលេខជាមួយនឹងអក្សរ។

ទម្រង់ទូទៅ

=Concatenate(Text1,Text2,…,Text30)

=Text1&Text2&,…,Text30)

ដែល

–          Text1,Text2,…,Text30 : ជា Text ដែលត្រូវបញ្ចូលគ្នាឲ្យទៅជា Text តែមួយ ។

ឧទាហរណ៏
=Concatenate(“Vong”,”Sunly”) Enter នោះយើងនឹងទទួលបានលទ្ធផល VongSunly
=Concatenate(“Vong”&”     “&”Sunly”) Enter នោះយើងនឹងទទួលបានលទ្ធផលVong       Sunly
=“Vong”&”   “&”Sunly”) Enter នោះយើងនឹងទទួលបានលទ្ធផល Vong Sunly

 ២. អនុគមន៏ DOLLAR   គឺជាអនុគមន៏សម្រាប់បម្លែងលេខឲ្យទៅជារូបីយវត្ថុដុល្លារ ($)  ។

ទម្រង់ទូទៅ

=Dollar(Number,Decimal)

ដែល

–          Number:  ជាតម្លៃលេខដែលត្រូវបំលែង
–          Decimal:  ជាចំនួនតួលេខនៅក្រោយក្បៀស

ឧទាហរណ៏
=Dollar(1234,2) Enter នោះយើងនឹងទទួលបានលទ្ធផល $1,234.00
=Dollar(234,0) Enter នោះយើងនឹងទទួលបានលទ្ធផល $234

៣. អនុគមន៏ EXACT    គឺជាអនុគមន៏សម្រាប់ប្រៀបធៀបតម្លៃពីរ ប្រសិនបើតម្លៃ ទាំងពីរវាដូចគ្នានោះវានឹងបង្ហាញ ចម្លើយពិត បើផ្ទុយឺចេញតម្លៃមិនពិត ។

ទម្រង់ទូទៅ

=Exact(Text1,Text2)

ដែល

–          Text1:  ជាតម្លៃលេខដែលត្រូវពិភាក្សាជាមួយ Text2
–          Text2:  ជាតម្លៃលេខដែលត្រូវពិភាក្សាជាមួយ Text1

ឧទាហរណ៏
=Exact(1234,2231) Enter នោះយើងនឹងទទួលបានលទ្ធផលមិនពិត (False)
=Exact(23,23) Enter នោះយើងនឹងទទួលបានលទ្ធផលពិត (True)
=Exact(“seanglim”,”seanglim”) Enter នោះយើងនឹងទទួលបានលទ្ធផលពិត (True)

៤. អនុគមន៏ LEN(Length) គឺជាអនុគមន៏សម្រាប់រាប់ចំនួនអក្សរនៅក្នុង String មួយ ។

ទម្រង់ទូទៅ

=LEN(Text)

ដែល

–          Text:  ជាអក្សរដែលស្ថិតនៅក្នុង Line ជាមួយគ្នា (String)

ឧទាហរណ៏

   =Len(“CM Training Center ”) Enter នោះយើងនឹងទទួលបានលទ្ធផលគឺ ១៨ តួរអក្សរ (ដោយ Space ក៏គិតមួយតួរអក្សរដែរ) ។

៥. អនុគមន៏ LEFT គឺជាអនុគមន៏សម្រាប់កាត់យកចំនួនតួរអក្សរនៅក្នុង String មួយពីឆ្វេង ។

ទម្រង់ទូទៅ

=Left(Text,Num_Chars)

ដែល
–          Text:  ជាអក្សរដែលស្ថិតនៅក្នុង Line ជាមួយ String
–           Num_Chars: ជាចំនួនតួរអក្សរដែលត្រូវកាត់យកពីខាងឆ្វេង

ឧទាហរណ៏

 =Left(“Seanglim”,3) Enter នោះយើងនឹងទទួលបានលទ្ធផលគឺ Sea ។
=Left(“Kingdom of Cambodia”,8) Enter នោះយើងនឹងទទួលបានលទ្ធផលគឺ Kingdom (ដោយSpace ក៏គិតមួយតួរអក្សរដែរ)

៦. អនុគមន៏ RIGTH គឺជាអនុគមន៏សម្រាប់កាត់យកចំនួនអក្សរនៅក្នុង String មួយពីខាងស្ដាំ ។

ទម្រង់ទូទៅ

=Rigth(Text)

ដែល

–          Text:  ជាអក្សរដែលស្ថិតនៅក្នុង Line ជាមួយ String
–           Num_Chars: ជាចំនួនតួរអក្សរដែលត្រូវកាត់យកពីខាងស្ដាំ

ឧទាហរណ៏

=Left(“Seanglim”,3) Enter នោះយើងនឹងទទួលបានលទ្ធផលគឺ lim ។
=Left(“Kingdom of Cambodia”,8) Enter នោះយើងនឹងទទួលបានលទ្ធផលគឺ Cambidia (ដោយSpace ក៏គិតមួយតួរអក្សរដែរ)

៧. អនុគមន៏ MID (Middle) គឺជាអនុគមន៏សម្រាប់កាត់យកចំនួនតួរអក្សរនៅក្នុង String មួយដោយគិតពីទីតាំងរបស់អក្សរនៅក្នុង String មួយនោះ ។

ទម្រង់ទូទៅ

=Mid(Text,Start_Number,Num_Chars)

ដែល

–          Text:  ជាអក្សរដែលស្ថិតនៅក្នុង Line ជាមួយ String
–          Start_Number: ជាលេខលំដាប់របស់អក្សរនៃការចាប់ផ្ដើមនៅក្នុង String នោះ
–           Num_Chars: ជាចំនួនតួរអក្សរដែលត្រូវយក

ឧទាហរណ៏
=Mid(“Seanglim”,4,5) Enter នោះយើងនឹងទទួលបានលទ្ធផលគឺ nglim ដោយលេខ 4 ជាអក្សរលំដាប់ទី ៤គឺ អក្សរ N និងលេខ 5 ជាចំនួនអក្សរដែលយើងយក Nglim គឺ មានចំនួន​ ៥តួរអក្សរ ។

៨. អនុគមន៏ TEXT គឺជាអនុគមន៏សម្រាប់បំលែងតម្លៃលេខទៅជាអក្សតាមការ Format ដែលយើងចង់បាន ។

ទម្រង់ទូទៅ

=Text(number,Format_Text)

ដែល

–          Number:  ជាតម្លៃលេខដែលត្រូវ Format
–          Format_Text: ជាទម្រង់ថ្មីដែលយើងចង់បាន (ឬជានិមិត្តសញ្ញាផ្សេងៗ)

ឧទាហរណ៏

 =Text(12345,”#,###.00R”) Enter នោះយើងនឹងទទួលបានលទ្ធផលគឺ 12,345.00R =Text(12345,”$,###.00”) Enter នោះយើងនឹងទទួលបានលទ្ធផលគឺ $12,345.00

 ៩. អនុគមន៏ UPPERគឺជាអនុគមន៏សម្រាប់បំលែងអក្សរធម្មតា (Small Letter) ទៅជាអក្សរធំ (Capital Letter) ។

ទម្រង់ទូទៅ

=Upper(Text)

ដែល

–          Text:  ជាអក្សរដែលស្ថិតនៅក្នុង Line ជាមួយ String

ឧទាហរណ៏
=Upper(“Seanglim”) Enter នោះយើងនឹងទទួលបានលទ្ធផលគឺ SEANGLIM

១០. អនុគមន៏ POWER គឺជាអនុគមន៏សម្រាប់បំលែងអក្សរធំ (Capital Letter) ទៅជាអក្សរធម្មតាវិញ (Small Letter) ។

ទម្រង់ទូទៅ

=Power(Text)

ដែល

–          Text:  ជាអក្សរដែលស្ថិតនៅក្នុង Line ជាមួយ String
ឧទាហរណ៏

=Upper(“SEANGLIM”) Enter នោះយើងនឹងទទួលបានលទ្ធផលគឺ seanglim

១១. អនុគមន៏ ISBlANK គឺជាអនុគមន៏សម្រាប់ធ្វើតេស្តនៅលើ Cell ណាដែលគ្មាន តម្លៃហើយចម្លើយដែលទទួលបានគឺ True កាលណា Cell នោះគ្មានតម្លៃ ផ្ទុយមកវិញ វានឹងបង្ហាញនូវចម្លើយ False កាលណា Cell នោះមានតម្លៃ ។

ទម្រង់ទូទៅ

=Isblank(Value)

ដែល

–          Value:  ជាតម្លៃដែលយកចេញពី Cell Reference ណាមួយ

ឧទាហរណ៏
=Value(123) Enter នោះយើងនឹងទទួលបានលទ្ធផលគឺ False
=Value(​ទទេ(គ្មានតម្លៃនៅក្នុង Cell)) Enter នោះយើងនឹងទទួលបានលទ្ធផលគឺ True

១២. ការផ្ដុំអនុគមន៏ IF ជាមួយអនុគមន៏ TEXT ជាផ្ដុំអនុគមន៏ IF ជាមួយអនុគមន៏ Righ,Left,len និង Isblank ។

ឧទាហរណ៏ គេមានតារាងដូចខាងក្រោម៖
ចូរសរសេរអនុគមន៏ដើម្បីបម្លែងតម្លៃលេខទីជាម៉ោង (ដោយអនុវត្តតាមគំរូដូចខាងក្រោម)
Excel 2013របៀបធ្វើ ការសរសេរអនុគមន៏នៅក្នុង Cell: Convert Time In និងនៅក្នុង Cell: Convert Time Out

Convert Time In

=IF(ISBLANK(D4),””,IF(AND(LEN(D4)=4,LEFT(D4,2)<=”23″,RIGHT(D4,2) <=”59″),LEFT(D4,2) &”:”&RIGHT(D4,2),IF(LEN(D4)=3,LEFT(D4,1)&”:”&RIGHT(D4,2),IF(LEN (D4)=2,”00″&”:”& RIGHT(D4,2),IF(LEN(D4)=1,”00″&”:”&”0″&RIGHT(D4,1))))))

Convert Time Out

=IF(ISBLANK(E4),””,IF(AND(LEN(E4)=4,LEFT(E4,2)<=”23″,RIGHT(E4,2)<=”59″),LEFT(E4,2)&” :”&RIGHT(E4,2),IF(LEN(E4)=3,LEFT(E4,1)&”:”&RIGHT(E4,2),IF(LEN(E4)=2,”00″&”:”&RIGHT( E4,2),IF(LEN(E4)=1,”00″&”:”&”0″&RIGHT(E4,1))))))

មេរៀនទី៨: អនុគមន៍ស្ថិតិ,លំហាត់

មេរៀនទី៨: អនុគមន៍ ស្ថិតិ STATISTIC និងលំហាត់អនុវត្ត

បង្រៀនដោយលោកគ្រូ: ទាវ ឈុនណន
ព្រឹទ្ធបរុស មហាវិទ្យាល័យ វិទ្យាសាស្រ្ត និង បច្ចេកវិទ្យា
នៃ សាកលវិទ្យាល័យកម្ពុជា
Tel: 077778647-070778647-0977778647
Yahoo, Skype, google: chhunnan

១. អនុគមន៏ RANK គឺជាអនុគមន៏សម្រាប់គណនារកចំណាក់ថ្នាក់ទៅលើតម្លៃលេខ ឬ ធម្យមភាគដោយការប្រៀបធៀបរវាងតម្លៃលេខច្រើន ។

ទម្រង់ទូទៅ

=Rank(number,Refer)

ដែល

–          Number:  ជាតម្លៃលេខដែលស្ថិតក្នុងតំបន់ណាមួយ
–          Refer: គឺជាបន់ដែលផ្ទុកតម្លៃលេខ

ឧទាហរណ៏ ចូរគណនារកមធ្យមភាគរបស់សិស្សនៅក្នុង សាលាកុំព្យូទ័រមួយ និងស្វែងរកចំណាត់ថ្នាក់ ចំពោះអ្នកដែលបានលេខ១ និងលេខបន្តបន្ទាប់ ?

២. អនុគមន៏ COUNTIFគឺជាអនុគមន៏សម្រាប់គណនារាប់នៅចំនួនអ្វីមួយដែលមានលក្ខខ័ណ្ឌ ។
ទម្រង់ទូទៅ

=Countif(Rank,Criterial)

ដែល

–          Rank:  ជាតំបន់នៃ Cell ដែលអញ្ញាត្តិស្ថិតនៅ
–          Criterial: គឺជាអញ្ញាត្តិដែលស្ថិតនៅក្នុង Cell ដែលត្រូវរាប់

ឧទាហរណ៏ ចូរគណនារកមធ្យមភាគរបស់សិស្សនៅក្នុង សាលាកុំព្យូទ័រមួយ និងស្វែងរកលទ្ធផលនៃការជាប់ ឬ ធ្លាក់ រួចរាប់នូវចំនួនអ្នកធ្លាក់ប៉ុន្មានអ្នក និង ចំនួនអ្នកដែលជាប់មានចំនួនប៉ុន្មានាក់ ?

៣. អនុគមន៏ COUNTA គឺជាអនុគមន៏សម្រាប់គណនារាប់នៅចំនួនសរុប ។

=CountA(Value1,Value2,…,Value30)

ទម្រង់ទូទៅ

ដែល
–          Value1,Value2,…,Value30:  ជាតំបន់នៃ Cell ដែលផ្ទុកតម្លៃលេខ

ឧទាហរណ៏ ចូររាប់ចំនយនកម្មករដែលធ្វើការនៅក្នុងរោងចក្រមួយ តើកម្មករទាំងអស់ មានប៉ុន្មាននាក់ ។

 ៤. អនុគមន៏ COUNTBLANK ជាអនុកមន៏មួយសម្រាប់រាប់ចំនួន​ Cell ដែលគ្មានតម្លៃនៅក្នុង Rang មួយ ។

=CountBlank(Rang)

ទម្រង់ទូទៅ

ដែល
–          Rang:  ជាតំបន់ដែលផ្ទុកតម្លៃនៅក្នុង Cells

៥. អនុគមន៏ SUMIF ជាអនុគមន៏មួយសម្រាប់គណនារកនៅតម្លៃសរុបនិមួយៗដែល យោងទៅ  លើលក្ខខ័ណ្ឌនៃ Criteria

ទម្រង់ទូទៅ

=Sumif(Rang,Criteria,Sum_Rang)

ដែល

–          Rang:  ជាតំបន់ដែលផ្ទុកតម្លៃនៅក្នុង Cells
–          Criteria: ជាលក្ខខ័ណ្ឌដែលត្រូវរក Sum_Rang ជាតំបន់ជួរឈរ (មានតម្លៃលេ) នៃ Criteria
ឧទាហរណ៏  ចូរគណនានៅចំនួនសរុបនៃសៀវភៅដែលបានលក់ចេញនៅក្នុង ហាងលក់សៀវភៅមួយ
Excel 2013លំហាត់១ ក្រុមហ៊ុនអលនទ្រព្យសៀងលីមគ្រុបបានធ្វើការកំណត់ទៅលើអាយុ និង ពេលចូលនិវត្តន៏ របស់បុគ្គលិកដែលកំពុងតែបម្រើការ ។

១. ចូរប្រើប្រាស់រូបមន្តដើម្បីភ្ជាប់ឈ្មោះរវាងនាមត្រកូល និង​ នាមខ្លួន នៅក្នុងជួរឈ្មោះពេញ
២. ចូរស្វែងរកអាយុរបស់បុគ្គលិក ?
៣. ចូរស្វែងរកថ្ងៃខែឆ្មាំ សម្រាប់ពេលចូលនិវត្តន៏របស់បុគ្គលិក? (បញ្ជាក់ប្រុសគឺអាយុចូលនិវត្តន៏ ៦០ឆ្នាំ និង ស្រី៥៥ឆ្នាំ)
៤.  ចូររាប់បុគ្គលិកទាំងអស់តើមានប៉ុន្មាននាក់ និង  ប្រុសប៉ុន្មាន។
Excel 2013លំហាត់២ រដ្ឋាករស្វយ័តរាជធានីភ្នំពេញបានកំណត់ត ម្លៃប្រើប្រាស់ទឹកចំពោះអតិថិជន ដែលបានប្រើប្រាស់ទឹក តាមគោលការណ៏ដូចខាងក្រោម៖

១.  ប្រសិនបើទឹកអស់ចាប់ពី ១ម៉ែត្រគូប ដល់៥០ម៉ែត្រគូបគឺតម្លៃក្នុង១ម៉ែត្រគូប៣៥០រៀល
២. ប្រសិនបើប្រើទឹកអស់ច្រើនជាង ៥០ម៉ែត្រគូប ដល់១០០ម៉ែត្រគូប គឺតម្លៃក្នុង១ម៉ែត្រគូប ៥៥០ រៀល
៣. ប្រសិនបើប្រើទឹកអស់ច្រើនជាង ១០០ម៉ែត្រគូប ដល់៣០០ម៉ែត្រ គឺតម្លៃក្នុង១ម៉ែត្រគូប ៦៥០ រៀល
៤.  ប្រសិនបើប្រើទឹកច្រើនជាង ៣០០ម៉ែត្រគូបទៅ គឺតម្លៃក្នុង១ម៉ែត្រគូប ៧៥០ រៀល
ចូរបង្កើតតារាង រួចវាយបញ្ចូលទិន្នន័យ ហើយប្រើរូបមន្តដើម្បីស្វែងរកចម្លើយនៅក្នុង Payment។
Excel 2013Payment =IF(F5<=50,F5*350,IF(F5<=100,(50*350)+(F5-50)*550,IF(F5<=300,(50*350)+ (50*550)+

(F5-100)*650,(50*350)+(50*550)+(200*650)+(F5-300)*750)))

បញ្ជាក់    ការស្វែងរកតម្លៃនៅក្នុងការប្រើប្រាស់អគ្គិសនីគឺក៏ធ្វើតាមគំរូខាងលើបាន ។

លំហាត់៣ ឧទាហរណ៏    អ្នកជាអ្នករកស៊ីខាងចងការប្រាក់ ដូចនេះអ្នកបានកំណត់ចំពោះ ការប្រាក់សាមញ្ញៗចំពោះអតិថិជនដែលបានមកខ្ចីប្រាក់របស់ ។ ដូចនេះអ្នកបានកំណត់ នូវអត្រាការប្រាក់ និង ពិន័យចំពោះការយឺតយ៉ាវដូចជាចំពោះប្រាក់ដែល​បានខ្ចីចាប់ពី ១០០ដុល្លារ ឡើងទៅគឺគិតអាត្រាការប្រាក់ ធម្មតា ៣ភាគ ។

១.  បើការបង់ប្រាក់យឺត (ហួសរយៈពេលកំណត់) គឺត្រូវពិន័យជាប្រាក់ ៣ដុល្លារក្នុង១ថ្ងៃ។
២. តែបើការបង់ប្រាក់ទៀងទាត់គឺមិនការពិន័យនោះទេ។
ចូរបង្កើតតារាង និង វាយបញ្ចូលទិន្នន័យ ហើយស្វែងរក Payment តាមរូបមន្តដូចជាក្រោម៖
Excel 2013Payment =IF(AND(F5>=100,DAYS360(D5,E5)>30),F5*0.03+((DAYS360(D5,E5)30)*3),0)

 លំហាត់៤  ក្រុមហ៊ុនផ្ដល់ប្រាក់កម្ចៃមួយបានកំណត់ប្រាក់លើកទឹកចិត្ត សម្រាប់ បុគ្គលទាំងអស់ដែលកំពងតែបម្រើការងារនៅក្នុងគ្រឹស្ថានរបស់ខ្លួន ដោយផ្ដល់ ប្រាក់លើកទឹកចិត្តចំពោះបុគ្គលិលណាដែលមានលក្ខខ័ណ្ឌដូចខាងក្រោម៖

១.  ប្រសិនជាបុគ្គលិកភេទស្រី ហើយមានកូនចាប់ពី ៣នាក់ទៅ និងមានប្រាក់ខែតិចជាង ១០០ដុល្លារ នោះក្រុមហ៊ុនបន្ថែមប្រាក់លើកទឹកចិត្តចំនួន ២០ដុល្លារ លើប្រាក់ខែបន្ថែម ។
២. ប្រសិនជាបុគ្គលិកភេទប្រុស ហើយមានកូនចាប់ពី ៣នាក់ទៅ និងមានប្រាក់ខែតិចជាង១០០ដុល្លារ នោះក្រុមហ៊ុនបន្ថែមប្រាក់លើកទឹកចិត្តចំនួន ១៥ដុល្លារ លើប្រាក់ខែបន្ថែម ។
៣. បើបុគ្គលិកទាំងអស់ដែលមិននៅក្នុងលក្ខខ័ណ្ឌទាំងនេះទេ នោះក្រុមហ៊ុននឹងបន្ថែម ៥ដុល្លារ​លើប្រាក់ខែបន្ថែម ។

ចូរបង្កើតតារាង និង វាយបញ្ចូលទិន្នន័យ ហើយស្វែងរក Payment តាមរូបមន្តដូចជាក្រោម៖
ចូរបង្កើតតារាង និង វាយបញ្ចូលទិន្នន័យ ហើយស្វែងរក ToTal តាមរូបមន្តដូចជាក្រោម៖
Excel 2013Total :=IF(AND(C5=”m”,E5>=3,F5<100),15+F5,IF(AND(C5=”f”,E5>=3,F5<100),20+F5,F5+5))

លំហាត់៥ សាលារៀនភាសាបរទេសមួយ បានកំណត់ទៅលើការបរិច្ឆេទនៃការបង់ថ្លៃ សិក្សា ររបស់សិស្សនិមួយៗ
ចូរសរសេរអនុគមន៏ដើម្បីស្វែងរកថ្ងៃបញ្ចប់ (ថ្ងៃផុតកំណត់) ដែលការបង់ប្រាក់របស់សិស្ស​​ ដោយគិតតាមចំនួនខែ​ ដែលគេបង់ប្រាក់រៀនគួរភាសារអង់គ្លេស (ដោយដឹងថ្ងៃបង់ប្រាក់​​នឹងចំនួនខែដែលគេកំណត់)
Excel 2013ចូរបង្កើតតារាង និង វាយបញ្ចូលទិន្នន័យ ហើយស្វែងរក Due Date តាមរូបមន្តដូចជាក្រោម៖

Total: DATE(YEAR(E5)MONTH(E5)+F5,DAY(E5))

លំហាត់៦ នៅគ្រឹស្ថានមីគ្រូហិរញ្ញវត្ថុ SLP មួយបានកំណត់ថ្ងៃចូលធ្វើការសម្រាប់ បុគ្គលិក ដែលទើបចូលបម្រើការថ្មី ប្រសិនបើការចូលធ្វើការមុនថ្ងៃទី​ ១៥ គឺថ្ងៃធ្វើការត្រូវគិតចាប់ពីថ្ងៃ ទី១ នៃដើមខែវិញ ប៉ុន្តែបើការចូលធ្វើការចាប់ពីថ្ងៃទី ១៥ឡើងទៅ នោះថ្ងៃចូលធ្វើការ ត្រូវ រំកិល ទៅថ្ងៃទី ១នៃដើមខែបន្ទាប់វិញ ។

Excel 2013ចូរបង្កើតតារាង និង វាយបញ្ចូលទិន្នន័យ ហើយស្វែងរក Covert Date តាមរូបមន្តដូចជាក្រោម៖

Convert Date

=IF(DAY(E5)<15,DATE(YEAR(E5),MONTH(E5),1),DATE(YEAR(E5),MONTH(E5)+1,1))

លំហាត់ទី៧ នៅក្នុងហាងអិនធ័រណេតថ្មីមួយ បានកំណត់ចំពោះការអនុវត្តន៏ និងប្រើប្រាស់ អិនធ័រណេត ចំពោះអតិថិជនរបស់ខ្លួនដូចខាងក្រោម៖ បើអតិថិជនប្រើអិនធ័រណេត ចាប់ពី ៦ម៉ោងឡើងទៅគឺហាងបានចុះជូន ២០%នៃថ្លៃសរុប ។ បើអតិថិជនប្រើអិនធ័រណេតតិចជាង ៦ម៉ោងគឺគិតថ្លៃដើម  បើអតិថិជនប្រើធិនធ័រណេតក្នុង ១ម៉ោងថ្លៃ១៥០០៛ ។

Excel 2013ចូរបង្កើតតារាង និង វាយបញ្ចូលទិន្នន័យ ហើយស្វែងរក Payment តាមរូបមន្តដូចជាក្រោម៖

Payment

=IF((HOUR(E5D5)+MINUTE(E5D5)/60)>=6,INT(F5*(HOUR(E5D5)+MINUTE(E5D5)/60)* (10.2)),INT(F5*(HOUR(E5D5)+MINUTE(E5D5)/60)))

 លំហាត់ទិ៨         សាលាភាសាបរទេសមួយនៅរាជធានីភ្នំពេញបានកំណត់ទៅលើតម្លៃនៃការបង្រៀនសម្រាប់គ្រូដែលបានបង្រៀន ភាសាអង់គ្លេសនៅទីនោះ។​ ដោយសាលាបានកំណត់នូវគោលការណ៏មួយចំនួនដូចជា៖

១.​​ បើបង្រៀនសៀវភៅ Essbook 1, Headway 1, Newperson 1,និងមានចំនួនសិស្សចន្លោះពី១០នាក ដល់៣០នាក់ នោះប្រាក់កំរៃក្នុងមួយខែគឺ៥០ដុល្លារ និងបើសិស្សច្រើនជាង ៣០នាក់នោះកំរៃក្នុងមួយខែគឺ ៨០ដុល្លារ ។

២. បើបង្រៀនសៀវភៅ Essbook 2, Headway 2, Newperson 2,និងមានចំនួនសិស្សចន្លោះពី១០នាក ដល់៣០នាក់ នោះប្រាក់កំរៃក្នុងមួយខែគឺ៦០ដុល្លារ និងបើសិស្សច្រើនជាង ៣០នាក់នោះកំរៃក្នុងមួយខែគឺ ៩០ដុល្លារ ។

៣. បើបង្រៀនសៀវភៅ Essbook 3, Headway 3, Newperson 3,និងមានចំនួនសិស្សចន្លោះពី១០នាក ដល់៣០នាក់ នោះប្រាក់កំរៃក្នុងមួយខែគឺ៧០ដុល្លារ និងបើសិស្សច្រើនជាង ៣០នាក់នោះកំរៃក្នុងមួយខែគឺ ១០០ដុល្លារ ។បើខុសពីលក្ខខ័ណ្ឌទាំងអស់នេះគឺកំរៃក្នុងមួយខែ ៥០ភាគរយ

Excel 2013Payment

=IF(AND(D5>=10,D5<=30),VLOOKUP(E5,$D$16:$F$25,2),IF(D5>30,VLOOKUP(E5,$D$16:$F$25,3),50%))

លំហាត់ទី៩  នៅគ្រិះស្ថានឥណទានមួយកន្លែងដែលផ្ដល់សេវាខ្ចីប្រាក់ ។​ អ្នកខ្ចីប្រាក់ទាំង នោះត្រូវគោរព នូវការសន្យារបស់ខ្លួនចំពោះក្រុមហ៊ុននៅការខ្ចីប្រាក់របស់ខ្លួន (រយៈពេលខ្ចីគឺច្បាស់លាស់) ។

លក្ខខ័ណ្ឌ

១. បើការសងប្រាក់ (ទាំងដើមទាំងការ) ស្មើត្រឹមថ្ងៃកំណត់នោះគ្រិះស្ថានគិតការប្រាក់ធម្មតា
២.​ បើការសងប្រាក់ មុនការកំណត់នោះគ្រិះស្ថាននឹងចុះថ្លៃជូន ២០% លើអត្រាការប្រាក់
៣. បើការសងប្រាក់ហួសរយៈពេលកំណត់នោះគ្រិះស្ថាននឹងពិន័យ២០%លើអត្រាកាប្រាក់

Excel 2013ចូរបង្កើតតារាង និង វាយបញ្ចូលទិន្នន័យ ហើយស្វែងរក Payment តាមរូបមន្តដូចជាក្រោម៖

Payment

=IF(G5=DATE(YEAR(E5),MONTH(E5)+F5,DAY(E5)),(((D5*0.03)*F5)+D5),IF(G5<DATE (YEAR(E5) ,MONTH(E5)+F5,DAY(E5)),(((D5*0.03)*F5)*(1-0.2)+D5),(((D5*0.03)*F5)*(1+0.2)+D5)))

លំហាត់ទី១០ រោងចក្រកាត់ដេរមួយ បានកំណត់ទៅលើបា្រក់លើទឹក ចិត្តដល់កម្មាការីនី របស់ខ្លួន ដែលបានធ្វើការលើសម៉ោងតាមគោលការណ៏ដូចខាងក្រោម៖
១. បើធ្វើការលើសពី ១ទៅ៣ម៉ោង នោះគេនឹងថែមជូន ២០%នៃប្រាក់ក្នុង១ម៉ោងនៃប្រាក់ខែ
២. បើធ្វើការលើសពី ៣ម៉ោងឡើងទៅ នោះគេនឹងថែមជូន ៣០%នៃកប្រាក់ក្នុង ១ម៉ោងនៃប្រាក់ខែ ។

Excel 2013ចូរបង្កើតតារាង និង វាយបញ្ចូលទិន្នន័យ ហើយស្វែងរក Total តាមរូបមន្តដូចជាក្រោម៖

Total
=IF(HOUR(G5F5)+(MINUTE(G5F5)/60)>3,(E5/(26*8)*(HOUR(G5F5)+(MINUTE(G5F5)/60)) *(1+0.3)),(E5/(26*8)*(HOUR(G5F5)+(MINUTE(G5F5)/60))*(1+0.2)))

 

មេរៀនទី៩: លំហាត់ អនុវត្តន៍

មេរៀនទី៨: លំហាត់ អនុវត្តន៍

បង្រៀនដោយលោកគ្រូ: ទាវ ឈុនណន
ព្រឹទ្ធបរុស មហាវិទ្យាល័យ វិទ្យាសាស្រ្ត និង បច្ចេកវិទ្យា
នៃ សាកលវិទ្យាល័យកម្ពុជា
Tel: 077778647-070778647-0977778647
Yahoo, Skype, google: chhunnan

លំហាត់ទី១១ នៅក្នុងហាងលក់ភេសជ្ជៈមួយ បានមកពឹងយើងឲ្យសរសេរកម្មវិធីសម្រាប់ គ្រប់គ្រង ទៅលើការលក់ទំនិញនៅក្នុងហាង ដោយឲ្យយើងសរសេរកម្មវិធីនៅក្នុង Microsoft Excel 2010/2013
Visual Basic.NET 2010
ចូរបង្កើតតារាង និង វាយបញ្ចូលទិន្នន័យ ហើយស្វែងរក Sale, Price and New Stock តាមរូបមន្តដូចជាក្រោម៖

Sale: SUMIF($C$5:$C$19,G15,$D$5:$D$19)

Price:IF(G15=”abc”,20,IF(G15=”tiger”,25,IF(G15=”anchor”,10,IF(G15=”heineken”,25.5, IF(G15=”angkor”,10.5)))))

New Stock: H6-H15

លំហាត់ទី១២ ចូរសរសេរ និង រៀបចំកម្មវិធីសម្រាប់គ្រប់គ្រងទៅលើការលក់របស់អាជីវកម្នាក់ ។ ចូរបង្កើតតារាង និង វាយបញ្ចូលទិន្នន័យ តាមរូបដូចជាក្រោម៖

Table Stock of Produce
Visual Basic.NET 2010
Table Adding of produce
Visual Basic.NET 2010
Table Sale of Produce
Visual Basic.NET 2010
ចូរសរសេរអនុគមន៏សម្រាប់កំណត់បរិមាណទំនិញនៅក្នុង Stock

45

Sale: SUMIF(Sale!$D$5:$D$19,Stock!B5,Sale!$E$5:$E$19)
Adding:
SUMIF(AddStock!$C$5:$C$11,Stock!B5,AddStock!$D$5:$D$11)
End Balance: (C5+E5)-D5

លំហាត់ទី១៣ ចូរសរសេរអនុគមន៏ដើម្បីស្វែងរកប្រាក់ខែរបស់សាស្ត្រាចារ្យម្នាក់ៗ បន្ទាប់ពីបានបង់ពន្ឋ លើប្រាក់ខែជូនរដ្ឋ (ត្រូវបញ្ចូល ចំនួនម៉ោង និង ប្រាក់កំរៃក្នុងមួយម៉ោង)តាមគោលការណ៏ដូចខាងក្រោម៖

  • ប្រាក់ខែតិចជាង​ ឬ ស្មើ១២០ដុល្លារ រដ្ឋមិនយកពន្ឋទេ
  • ប្រាក់ខែច្រើនជាង ១២០ដុល្លារ និងតិចជាងឬស្មើ២៥០ដុល្លារ រដ្ឋយកពន្ឋ ២%
  • ប្រាក់ខែច្រើនជាង ២៥០ដុល្លារ និងតិចជាងឬស្មើ៥០០ដុល្លារ រដ្ឋយកពន្ឋ ៤%
  • ប្រាក់ខែច្រើនជាង ៥០០ដុល្លារ រដ្ឋយកពន្ឋ ៦%

ចូរពិភាក្សាលើប្រាក់ខែ បន្ទាប់ពីបង់ពន្ឋជូនរដ្ឋហើយ។ បើលេខក្រោយក្បៀសធំជាង ឬស្មើ 0.7 ឲ្យទៅជាលេខ 1 ឬធ្វើឲ្យតួលេខក្លាយទៅជាចំនួនគត់។
Visual Basic.NET 2010ចូរបង្កើតតារាង និង វាយបញ្ចូលទិន្នន័យ ហើយស្វែងរក ToTal តាមរូបមន្តដូចជាក្រោម៖

46

Total:

=IF((D5*E5)<=120,D5*E5,IF((D5*E5)<=250,120+((D5*E5)-120)*(1-0.02),IF((D5*E5) <=500,

120+(130*(1-0.02))+((D5*E5)-250)*(1-0.04),120+(130*(1-0.02))+(250*(1-0.04))+((D5*E5)-500) *(1-0.06))))

លំហាត់ទី១៤  ចូរបងើ្កត​ Table ឲ្យបានពីរ៖
Table ទីមួយសិ្ថតនោក្នុង Mainsalary Sheet
Table ទីពីរស្ថិតនៅក្នុង Search Sheet
ហើយសរសេរអនុគមន៏ដើម្បីស្វែងរកទិន្នន័យដោយឆ្លង Sheet ។

Visual Basic.NET 2010

មេរៀនទី១០: Excel Visual Basic

មេរៀនទី១០: Excel Visual Basic

បង្រៀនដោយលោកគ្រូ: ទាវ ឈុនណន
ព្រឹទ្ធបរុស មហាវិទ្យាល័យ វិទ្យាសាស្រ្ត និង បច្ចេកវិទ្យា
នៃ សាកលវិទ្យាល័យកម្ពុជា
Tel: 077778647-070778647-0977778647
Yahoo, Skype, google: chhunnan

មានមធ្យោបាយពីរ បីដើម្បីបើក VBA Editor ក្នុង Excel ពីក្នុង Developer tab, លើ Code panel, លោកអ្នកអាចចុចប៊ូតុង Visual Basic លើ Controls panel នៃ Developer tab, លោកអ្នកអាច View Code ប្រើ keyboard shortcut ចុច left ALT key ហើយនិង F11 key។
Excel 2013មានបញ្ហាពីរ បីកត់ចំណាំ អំពី editor ដំបូងតំបន់ លើខាងឆ្វេងដៃដែលហៅថា Project – VBA Project។ ក្នុងតំបន់ទាំងអស់នៃ object ដែលជា project របស់អ្នក នៅមាន។ ដោយប្រើ default មានបី Sheet objects: Sheet1, Sheet2 និង Sheet3 (Excel 2013 មាន 1 worksheet តែមួយដោយប្រើ default, លោកអ្នកឃើញ Sheet1)។ object ទីបីគឺហៅថា Workbook ដែល workbook ជាកន្លែងសម្រាប់ macros។ មាន items ដោយឡែកសម្រាប់ worksheet នីមួយៗ។ object ផ្សេងទៀតមិនឃើញលើ ត្រូវបានហៅថា Personal Macro Workbook។ workbook នេះនឹងបង្ហាញ record macro។ Personal Workbook អាចប្រើដើម្បីផ្ទុក macros។ ដើម្បីបើក កូដចុចពីរដងលើ object លើខាងឆ្វេងដៃរបស់អ្នក។ ចុចពីរដងលើ Sheet1 object នឹងឃើញដូចនេះ:
Excel 2013Macros ទាំងអស់នឹងសរសេរ ត្រូវការវាយបញ្ចូល លើអេក្រង់។ ចុចពីរដងលើ Sheet1 សរសេរកូដ code នឹងមាន worksheet ហៅថា Sheet1 ប្រសិនបន្ថែមកូដ code ទៅ Sheet2 វានឹងរត់នៅក្នុង worksheet ហៅថា Sheet2។ ផ្តល់អោយលោកអ្នក VBA code ដូចខាងក្រោមសម្រាប់ Sheet1:

Sub HelloWord()
MsgBox “Hello VBA World!”
End Sub

សន្លឹកសរសេរកូដក្នុងកម្មវិធីដូចខាងក្រោម:
Excel 2013Sub នៅពេលចាប់ផ្តើមកូដ code គឺជាពាក្ស Subroutine។  ហើយ End Sub ដើម្បីបង្ហាញកន្លែង កូដ code បញ្ចប់ (អ្វីដែលលោកអ្នកត្រូវចងចាំ លោកអ្នកវាបន្ទាត់ដំបូងបញ្ចូល Enter key VBA បន្ថែម End Sub សម្រាប់វាផ្ទាល់)។ Sub ត្រូវការឈ្មោះ ខាងក្រោមដែលមាន វងក្រចកគូរ បិទបើក។ មាន Space មួយរវាង Sub និងឈ្មោះ។ ក្នុងរវាង Sub និង End Sub ជាកន្លែងលោកអ្នក បន្ថែមកូដ code សម្រាប់ macro របស់អ្នក។ លោកអ្នកអាចមានលក្ខណ:ពិសេសដូចជាឈ្មោះ សម្រាប់  Subroutines របស់អ្នក។ ប្រសិនបើផ្តល់ឈ្មោះ Sub ជា Colin, ឧទាហរណ៍ ឈ្មោះ HelloWorld អធិប្បាយកូដ code នឹងធ្វើ ហើយ Subroutines មិនអាចមិនផ្ទុក spaces, ប៉ុន្តែលោកអ្នកអាចវាជា underscore បាន:

Sub Hello_World()
But this is not:
Sub Hello World()

ចំណាំខាងក្រោម កាលណា ជាមួយឈ្មោះ សម្រាប់ Subroutines:

  • វាមិនអាចចាប់ផ្តើមជាមួយលេខ number, គ្រាន់តែជាអក្សរ alphabetical character។
  • លោកអ្នកមិនអាចមានសញ្ញាខ័ណ្ឌ full stops ក្នុងវា។
  • លោកអ្នកមិនអាចប្រើអក្សរ ជា: #, $, %, &, !

កូដបន្ថេម code, វាគឺរត់ដំណើរការ code ដែលមាន toolbar នៅខាងលើ editor។ ទីតាំង ចុចលើសញ្ញាត្រីកោណបៃតង:
Excel 2013មធ្យោបាយផ្សេងទៀត រត់កូដ code គឺចុចលើ Run menu ពី Run menu, ជ្រើសរើស Run Sub/User Form
Excel 2013shortcut ដើម្បីរត់កូដ code គឺចុចលើ F5 key លើ keyboard។ លោកអ្នកនឹងឃើញកូដ:
Excel 2013MsgBox ប្រើសម្រាប់ ប្រអប់សារ Message Box។

មេរៀនទី១១: Records Macro

មេរៀនទី១១: Records Macro

បង្រៀនដោយលោកគ្រូ: ទាវ ឈុនណន
ព្រឹទ្ធបរុស មហាវិទ្យាល័យ វិទ្យាសាស្រ្ត និង បច្ចេកវិទ្យា
នៃ សាកលវិទ្យាល័យកម្ពុជា
Tel: 077778647-070778647-0977778647
Yahoo, Skype, google: chhunnan

លោកអ្នកអាចមើល Excel records macro។  ដំបូង ត្រូវដឹងថា កម្មវិធី Excel និងសន្លឹកកូដ បានបើក ឃើញដូចនេះ:
Excel 2013ប្រសិនបើ លោកអ្នក ប្រើ Windows 7 ឬ Windows 8 មានកម្មវិធីពីរ បើកធ្វើដូចខាងក្រោម:

  • ចុចលើ Excel ដើម្បី activate វា
  • ទាញសន្លឹក Windows key លើ keyboard (សន្លឹក Windows key វាង CTRL ឆ្វេងនិង  ALT key ឆ្វេង)
  • រក្សាវា ចុះក្រោម ហើយចុច arrow key ឆ្វេង។
  • ចុចលើសន្លឹកកូដ activate វា
  • ទាញ ចុះក្រោម ចុចលើ Windows key លើ keyboard
  • រក្សាទាញចុះក្រោម ហើយចុចស្តាំ arrow key

Excel 2013លើ Developer tab, ទីតាំងកូដ Code panel ហើយចុច Record Macro:
Excel 2013ប្រអប់ Record Macro dialogue box នឹងចុច:
Excel 2013សម្រាប់ឈ្មោះ Macro Name,វាយសរសេរ TestMacro. ចុះប្រអប់ចុះក្រោម Store macro in ជ្រើសរើស Personal Macro Workbook:
Excel 2013ចុច OK.
record Macro, ជ្រើសរើស cells A1 ទៅ A6. ចុចលើ Home tab លើ Excel ribbon ទីតាំង Alignment panel ចុចស្តាំលើ right-align option:
Excel 2013ប្តូរទៅជា Developer tab លើ Coding panel, ចុច Stop Recording:
Excel 2013ឥឡូវអាចមើលឃើញ សន្លឹកកូដ ប្រសិនបើមិនមាន record macro នៅឡើយ លោកអ្នកនឹងឃើញ item ថ្មីបង្ហាញក្នុងសន្លឹក object:
Excel 2013object ថ្មីត្រូវបានហៅថា Personal.XLSB ចុចលើ បន្ថែម symbol ដើម្បីពង្រីក entry នឹងមើលឃើញ folders:
Excel 2013ចុចពីរដង Module1 ហើយនឹងឃើញកូដ code Macro ដែល លោកអ្នកបាន recorded:
Excel 2013កាលណា លោកអ្នកមានបទពិសោធន៍ សរសេរ VBA code ឧទាហរណ៍ macro សរសេរ

Range(“A1:A6”).HorizontalAlignment = xlRight

លោកអ្នកមាន recorded macro, ចុចលើ File menu ក្នុង VB Editor ពី File menu, ជ្រើសរើស Save Personal.XLSB

ចូលក្នុង Excel ចុចលើ Developer tab ម្តងទៀតរួចហើយ ចុច Record Macro លើ Code panel លោកអ្នកនឹងឃើញប្រអប់ Record Macro dialogue box បង្ហាញ ផ្លាស់ប្តួរឈ្មឡ Macro2 ទៅជា MakeBold. ចាកចេញ Store macro in លើ Personal Macro Workbook ចុច OK។

លើ Highlight cells A1ទៅជា A6 ចុច Home tab ក្នុង Ribbon. ពី Font panel​ ចុច Bold icon។លោកអ្នកនឹងឃើញ Excel automaticបន្ថែមកូដដោយស្វ័យប្រវត្តិ:

Range(“A1:A6”).Select
Selection.Font.Bold = True

បញ្ឈប់ record ដោយចុចលើ Developer tab ហើយចុច Code panel។

លំហាត់  Record macro ថ្មីមួយដើម្បីបង្កើត text ក្នុង cells A1 ជា A6  ពុម្ពអក្សរ font ខុសគ្នា និងទំហំ ពណ៌ខុសគ្នាផងដែរ។ មុនពេលយើង move ដើម្បីលប់ macro ទាំងនេះ ធ្វើ ចុចលើ Developer tab ពី Code panel, ចុចលើ Macros:
Excel 2013លោកអ្នកនឹងឃើញប្រអប់ Macros dialogue box បង្ហាញ:
Excel 2013ប្រសិនបើលោកអ្នកទទួលបាន error message នោះ Excel មិនអាចលប់ macros ពេលដែល Personal work book ត្រូវបានលាក់ ចុចលើ Cancel លើប្រអប់ dialogue box ពីក្នុង Excel, ចុចលើ View ribbon ទីតាំងសន្លឹក Window panel ហើយចុច Unhide:
Excel 2013ពីប្រអប់ Macro dialogue box, ជ្រើសរើស macro មួយលើខាងឆ្វេង ហើយចុច Delete button។ ធ្វើដូចនេះលើ macros ទាំងអស់លើ list. រក្សា Personal workbox ក្នុង editor (File > Save)។

មេរៀនទី១២: VBA Developer Toolbar

មេរៀនទី១២: VBA Developer Toolbar

បង្រៀនដោយលោកគ្រូ: ទាវ ឈុនណន
ព្រឹទ្ធបរុស មហាវិទ្យាល័យ វិទ្យាសាស្រ្ត និង បច្ចេកវិទ្យា
នៃ សាកលវិទ្យាល័យកម្ពុជា
Tel: 077778647-070778647-0977778647
Yahoo, Skype, google: chhunnan

ចាប់ផ្តើម spreadsheet ថ្មី ចុចលើ Developer toolbar នៅខាងលើ Excel។ លោកអ្នកនឹងឃើញ។
Excel 2013រូបខាងលើយកចេញពី Excel 2013 ប្រសិនបើមាន version ថ្មីចុងក្រោយ លោកអ្នកមិនបន្ថែម Add-Ins និង Modify panels។ ប៉ាណែលដំបួង គឺមួយនៅលើឆ្វេងដៃរបស់ Code:
Excel 2013មាន៥ items លើ Code panel: Visual Basic, Macros, Record Macro, ប្រើ Relative References និង Macro Security។  លោកអ្នកមាន Macro Security item។ ប្រសិនបើមិនអាចរត់ Macros របស់អ្នកពេលចុច item នេះ ហើយប្តូរ security settings។

ចុច Visual Basic item បើក Visual Basic editor។ លោកអ្នកអាចចុច ALT + F11 លើ keyboard ដូចជា shortcut។ ចុច Macros item លើ Code panel បង្ហាញខាងក្រោម dialogue box:
Excel 2013ម្យ៉ាងទៀត Macros វានឹងបង្ហាញក្នុង list។ លោកអ្នកអាចរត់វា ដោយជ្រើសរើស Macro Name ហើយចុចប៊ូតុង Run button។ ពីរ items Record Macro និង Use Relative References។ យើងនឹង skip លើទាំងពីរនេះ។ panel និងប្រើជា Controls panel វាមើលឃើញដូចនេះ:
Excel 2013Item ដំបូង, Insert, ចុចពង្រីកលើវា:
Excel 2013មាន controls ពីរលោកអ្នកអាច បន្ថែម ទៅ Excel spreadsheet ឬ user form។ យើងនឹងបន្ថែម controls ទាំងនេះទៅជា spreadsheet ខ្លី។  ប៉ុន្តែត្រឡប់ចូល Controls panel និងមាន items are:

Design Mode item ត្រូវបានប្រើសម្រាប់ edit control លើ spreadsheet។
Properties item បង្ហាញ properties សម្រាប់ជ្រើសរើស control។
View Code item យកជា Visual Basic editor ម្តងទៀត
Run Dialog item អាចប្រើ ignored, មិនសូវប្រើវា

យើងឥឡូវនេះ បង្កើត Macro មួយដែលជ្រើសរើសលំដាប់ នៃ cells។ ដែលcells ទាំងនោះនឹងជ្រើសរើស កាលណា ចុចប៊ូតុង spreadsheet។ ដើម្បីបង្កើត Macro, ចុច Visual Basic item លើ Code panel។ កម្មវិធី Visual Basic Editor នឹងលោតឡើង។ យើងចង់បាន Macro សម្រាប់ Sheet1 ក្នុង Workbook។  ទីតាំង Project Explorer panel. (ប្រសិនបើមិនឃើញវា ចុច Click View > Project Explorer ពី menu នៅខាងលើ Editor.) ក្នុង Project Explorer ស្តាំចុច  Sheet1 item ក្រោមVBAProject (Book1):
Excel 2013ពី menu ដែលបង្ហាញ ជ្រើសរើស View Code។ សន្លឹកកូដ នឹងបើក ឡើង (លោកអ្នកអាចចុចពីរដង Sheet1 ដើម្បីបើកសន្លឹក code) យើងចង់បង្កើត Subroutine ជា Macro វាយសរសេរបន្ទាត់ តំបន់កូដស:

Sub Range_A1_D6()

ចុច Enter key លើ keyboard និង Editor នឹងបន្ថែម End Sub សម្រាប់អ្នក។ សន្លឹកកូដ:
Excel 2013ដូច្នេះ ឥឡូវនេះ Subroutine (Macro) ជាមួយឈ្មោះ Range_A1_D6 ក្នុងរវាង Sub និង End Sub បញ្ចូលកូដ code ខាងក្រោម:

Range(“A1:D6”).Select

សន្លឹកកូដ នឹងបង្ហាញខាងក្រោម:
Excel 2013វាជ្រើសរើស cells A1 ដល់ D6.

ពី menu bar នៅខាងលើ Editor, ចុចFile > Save Book1 ប្រអប់ Save As dialogue box នឹងបង្ហាញ ប្តូរឈ្មោះ file ជា Range_Exercises.xlxs។ ចុច Save button នឹងឃើញ error message បង្ហាញ:
Excel 2013ចុច No ដើម្បីត្រឡប់ចូល Save ជា dialogue box។
លោកអ្នកទទួលបានសារ error message ពីព្រោះ file មានផ្ទុក Macros។ Excel មិនអាច save Macros ក្នុង file ជា xlxs។  លោកអ្នកត្រូវការប្តូរ file ។ To ធ្វើដូចនេះ ចុច Save As Type ពីក្នុង list, ជ្រើសរើស Excel Macro-Enabled Workbook(*.xlsm):
Excel 2013ចុច Save button ម្តងទៀត កាលណាចុច Save button ពេលនេះ file នឹងរក្សា save OK ជា xlsm។

មេរៀនទី១៣: ដាក់ប៊ូតុង Spreadsheet

មេរៀនទី១៣: ដាក់បន្ថែម ប៊ូតុង Spreadsheet

បង្រៀនដោយលោកគ្រូ: ទាវ ឈុនណន
ព្រឹទ្ធបរុស មហាវិទ្យាល័យ វិទ្យាសាស្រ្ត និង បច្ចេកវិទ្យា
នៃ សាកលវិទ្យាល័យកម្ពុជា
Tel: 077778647-070778647-0977778647
Yahoo, Skype, google: chhunnan

លោកអ្នកបានបង្កើត Sub ងាយក្នុងសន្លឹកកូដ ក្នុងមេរៀននេះ លោកអ្នកនឹង activate ដែល Sub ពីប៊ូតុងលើ spreasheet។ នៅខាងលើ VBA Editor, ទីតាំង Excel icon, ក្រោម File menu:
Excel 2013ចុចលើ icon នេះដើម្បីចូលទៅ spreadsheet របស់អ្នក យើងឃើញ ប៊ូតុង button control លើ spreadsheet។ ទីតាំង Controls panel លើ Developer toolbar, ហើយចុច Insert item ពី Insert menu, ចុចលើ item ដំបូង:
Excel 2013ចលនា move លើ mouse ទៅ spreadsheet របស់អ្នក ចុច mouse button ឆ្វេង កន្លែងលើ F column (F3 នឹងធ្វើ) រក្សាទាញ ហើយគូស ចេញប៊ូតុង ចតុកោណកែង។ លោកអ្នកនឹងឃើញប្រអប់ Assign Macro dialogue box បង្ហាញ:
Excel 2013ជ្រើសរើស Macro ពី list ហើយចុច OK។ ប៊ូតុង spreadsheet នឹងឃើញដូចនេះ:
Excel 2013លោកអ្នកអាច edit text លើ button ដោយងាយ ចុចស្តាំលើប៊ូតុង Right button ដើម្បីមើល menu បង្ហាញ ពី menu, ជ្រើសរើស Edit Text:
Excel 2013កាលណា លោកអ្នកជ្រើសរើស Edit Text, លើcursor នឹងបង្ហាញពេលចាប់ផ្តើម text។ ប្រើ arrow keys លើ keyboard ដើម្បីចលនា move cursor ទៅចុងបញ្ចប់បន្ទាត់។ លប់ text Button 1 ហើយវាយ Range(“A1:D6”)
Excel 2013
ចុចពី button ដើម្បីបញ្ចប់ edit mode លោកអ្នកអាច សាកល្បង button របស់អ្នក  ចុចវា នឹងឃើញ cells A1 ជា D6 highlighted:
Excel 2013លោកអ្នកសរសសេរ Excel VBA code ដើម្បីជ្រើសរើសលំដាប់ cells លើ spreadsheet។ ឥឡូវត្រឡប់ Visual Basic editor (ពី Developer toolbar, ចុច Visual Basic លើ Code panel)។
Excel 2013ពេលប្រើ សរសេរការ អធិប្បាយ Comment និងបង្ហាញពណ៌បៃតង:
Excel 2013ការបន្ថែម ទៅកូដ code ក្នុង។ ត្រឡប់ចូល code, ពីលំដាប់ នៃ cells A1 ជា D6:

Range(“A1:D6”)
Another way to refer to the same range is like this:
Range(“A1”, “D6”).Select

ចាប់ផ្តើម cell A1 និង cell D6 បានបិទ ដោយប្រើសញ្ញាក្បៀស comma  លោកអ្នកអាចហៅប្រើ ActiveCell។

ActiveCell
End Sub នៃ Subroutine ដំបូង បន្ថែមដូចខាងក្រោម:

Sub ActiveCell_Example()

ចុច enter key លើ keyboard ចូលក្នុង VB editor បន្ថែម End Sub បន្ទាត់សរសេរជា Sub និង End Sub  មានកូដ code:

Range(ActiveCell, “D6”)

ជ្រើសរើស សន្លឹកកូ:
Excel 2013ខាង cell យើងចង់ជ្រើសរើស គឺ ActiveCell, ដែល cell លោកអ្នកបានចុចនៅក្នុង spreadsheet។ ខាងក្រោមស្តាំដៃនៃ cell យើងចង់បានជ្រើសរើសគឺ D6។

ចុច icon ដើម្បីត្រឡប់ចូល Excel spreadsheet។
Excel 2013ជ្រើសរើស Macro ថ្មី (ជា Sub របស់អ្នក) ពី list ហើយចុច OK។
Excel 2013ចុចនៅខាងក្នុង cell ផ្សេងទៀត លើ spreadsheet របស់អ្នកហើយចុចប៊ូតុង ម្តងទៀត។

 

មេរៀនទី១៤: VBA Offset Property

មេរៀនទី១៤:  VBA Offset Property

បង្រៀនដោយលោកគ្រូ: ទាវ ឈុនណន
ព្រឹទ្ធបរុស មហាវិទ្យាល័យ វិទ្យាសាស្រ្ត និង បច្ចេកវិទ្យា
នៃ សាកលវិទ្យាល័យកម្ពុជា
Tel: 077778647-070778647-0977778647
Yahoo, Skype, google: chhunnan

cell មួយ group របស់cells ជាមួយ Offset property។ នេះត្រូវបានប្រើ ជាមួយ Range property ដែលលោកអ្នកអាច កំណត់ទីតាំងថ្មី But the new location is based on cells that you specify. As an example, examine this code:

Range(“A1”).Offset(RowOffSet:=1, ColumnOffset:=1).Select

កូដខាងលើ និងជ្រើសរើស cell B2 ទីតាំង cell A1។ យើងបានវាយ បញ្ចូល Offset។ ធ្វើដូចនេះ ជាមួយ ប៉ារ៉ាម៉ែត្រ RowOffSet និង ColumnOffSet. (មានវង់ក្រចកពីរសញ្ញាក្បៀសមួយ) លោកអ្នកអាចប្រើជំនួស RowOffSet និង ColumnOffSet។

Range(“A1”).Offset(1, 1)

លោកអ្នកអាចប្រើលក្ខណ:  Rows មិនមែន columns:

Range(“A1”).Offset(1)

បង្កើត Sub ហើយអោយឈ្មោះវា Range_Offset. បន្ថែមកូដ code:

Range(“A1”).Offset(RowOffSet:=1, ColumnOffset:=1).Select
Excel 2013
កាលណាផ្តល់ប្រអប់ Macro dialogue box បង្ហាញ ជ្រើសរើស Sub ថ្មីRange_Offset។ ប្តូរអត្ថបទ លើប៊ូតុង button, ដើម្បីធ្វើតែសវា ជ្រើសរើស cell A1 លើ spreadsheet។ ចុចលើប៊ូតុង រកមើល Excel ជ្រើសរើស cell B2:
Excel 2013ត្រឡប់ចូលសន្លឹកកូដ ឥឡូវប្តូរកូដ​ Sub ថ្មី:

Range(“A1”).Offset(2, 2).Select

កូដ code របស់លោកអ្នក:

Range(“A1”).Offset(3).Select
Range(“A1”).Offset(, 2 ).Select
Range(“B2”).Offset(-1, -1 ).Select
Range(“A1:C3”).Offset(1, 1).Select

Now try these two exercises.

លំហាត់ ឧបមាថា យើងមានលំដាប់ Range to reference cell A2។ តើលោកអ្នកអាច ទទួល cell C5 ដោយប្រើ Offset?

មេរៀនទី១៥: Resize Property

មេរៀនទី១៥: Resize Property

បង្រៀនដោយលោកគ្រូ: ទាវ ឈុនណន
ព្រឹទ្ធបរុស មហាវិទ្យាល័យ វិទ្យាសាស្រ្ត និង បច្ចេកវិទ្យា
នៃ សាកលវិទ្យាល័យកម្ពុជា
Tel: 077778647-070778647-0977778647
Yahoo, Skype, google: chhunnan

យកបន្ទាត់កូដ code ដូចខាងក្រោម:

Range(“A1”).Resize(RowSize:=2, ColumnSize:=2).Select

កំណត់អត្តសញ្ញាណ Offset code លោកអ្នកប្រើភ្លាមៗ គឺគ្រាន់តែខុសគ្នា  Resize ជំនួសដោយ Offset។  យើងចាប់ផ្តើមជាមួយ​ Range (cell A1)។
RowSize និង ColumnSize លោកអ្នកអាចសរសេរដោយខ្លីរវាង វង់ក្រចកពីរ:

Range(“A1”).Resize(2, 2).Select

ប្រសិនបើ ចង់ resize rows ពេលច្រឡំ គឺប្រើប៉ារ៉ាម៉ែត្រ ColumnSize:

Range(“A1”).Resize(2).Select

ប្រសិនចង់ resize columns ពេលច្រឡំ គឺប្រើប៉ារ៉ាម៉ែត្រ RowSize:

Range(“A1”).Resize(, 2).Select

មើលពីរបៀប Resize ដោយអនុវត្តន៍

បង្កើត Sub ថ្មីហើយហៅ Range_Resize. រវាង Sub និង End Sub, វាយសរសេរបន្ទាត់:

Range(“A1”).Resize(RowSize:=2, ColumnSize:=2).Select

មើលកូដខាងក្រោម:
Excel 2013ចូលក្នុង spreadsheet ហើយបន្ថែមប៊ូតុងថ្មី កាលណាផ្តល់ Assign Macro ប្រអប់បង្ហាញ ជ្រើសរើស Range_Resize Sub ពីក្នុង list ចុចលើ OK ដើម្បីចូល spreadsheet។ ជ្រើសរើសអត្ថបទ text នៃប៊ូតុង ទៅ Range Resize។ ដើម្បីសាកល្បង ប៊ូតុងថ្មី ចុចខាងក្នុង cell A1 ដែលទើប highlight ចាប់ផ្តើម។ ឥឡូវនេះ ចុចប៊ូតុង។ លោកអ្នកនឹងរក cells A2 ទៅ B2 ត្រូវបាន highlighted:
Excel 2013ដើម្បីយល់ពីការងារ Resize ព្យាយាមដូចខាងក្រោម

Range(“A1”).Resize(3, 4).Select
Range(“A1”).Resize(3).Select
Range(“A1”).Resize(, 4).Select
Range(“A1:A3”).Resize(, 2).Select

ចំាំថា ឧទាហរណ៍ខាងលើ ប្រើ cells A1 ទៅ A3 សម្រាប់ Range property។  លោកអ្នកអាច resize AND offset:

Range(“B1”).Offset(, -1).Resize(, 3).Select

លំហាត់
ឧបមាថា បានជ្រើសរើស cell គឺជា A2, ប្រើ Resize ដើម្បីជ្រើសរើស cells A2 ទៅC2។

មេរៀនទី១៦: អថេរ Variables

មេរៀនទី១៦: អថេរ Variables

បង្រៀនដោយលោកគ្រូ: ទាវ ឈុនណន
ព្រឹទ្ធបរុស មហាវិទ្យាល័យ វិទ្យាសាស្រ្ត និង បច្ចេកវិទ្យា
នៃ សាកលវិទ្យាល័យកម្ពុជា
Tel: 077778647-070778647-0977778647
Yahoo, Skype, google: chhunnan

ក្នុងកុំព្យូទ័រ programming, លោកអ្នកត្រូវការផ្ទុកក្នុង memory ដូចជាចំនួន និង strings នៃអត្ថបទ។ លោកអ្នកអាចផ្ទុកវាជាអថេរ។ ដើម្បីផ្ទុក អ្វីៗនៅក្នុង memory លោកអ្នកប្រើអថេរ variable។ បណ្តាអថេរ មានឈ្មោះ និងប្រភេទ ដូចជា Integer ឬ String។ ក្នុងភាសា Visual Basic programming លោកអ្នកត្រូវការប្រកាស declare បង្កើតអថេរមួយ។

Dim MyNumber As Integer

កូដខាងលើបង្កើតអថេរ ជាមួយឈ្មោះ MyNumber។ ប្រភេទនៃអថេរ ជាលេខ (ដូចជា Integer)។ និង Dim keyword ចាប់ផ្តើម ហើយប្រាប់ tells ដើម្បីបង្កើតអថេរ variable នៃឈ្មោះនឹងប្រភេទ។

លោកអ្នកមិនអាចធ្វើដូចនេះ:

Dim MyNumber As Integer = 10

ឈ្មោះអេថេរ Variable Names
លោកអ្នកអាចហៅអេថេរ  variable គឺ:

  • មិនអាចចាប់ផ្តើមឈ្មោះអថេរ variable ជាមួយលេខ
  • មិនអាចចាប់ផ្តើមមាន spaces នៅក្នុងឈ្មោះ variable names, ឬសញ្ញាខ័ណ្ឌ។
  • មិនអាចប្រើសញ្ញា: !, %, �, #, $

ឈ្មោះអថេរ variable names ជា

MyVariable
My_Variable
myvariable2

ប៉ុន្តែឈ្មោះអថេរ variable names និងទទួល error:

2MyVariable
My Variable
$myvariable

 

មេរៀនទី១៧: ការអនុវត្តអថេរ

មេរៀនទី១៧: ការអនុវត្តអថេរ

បង្រៀនដោយលោកគ្រូ: ទាវ ឈុនណន
ព្រឹទ្ធបរុស មហាវិទ្យាល័យ វិទ្យាសាស្រ្ត និង បច្ចេកវិទ្យា
នៃ សាកលវិទ្យាល័យកម្ពុជា
Tel: 077778647-070778647-0977778647
Yahoo, Skype, google: chhunnan

រៀនពីបណ្តាអថេរ variables ដើម្បីទទួលបានអថេរ បង្កើត blank spreadsheet ថ្មី ចុចលើ Developer ribbon នៅខាងលើ Excel។ លើ Controls panel, ចុចលើ View Code។ នេះវានឹងបើក Visual Basic Editor ជាមួយសន្លឹកកូដ Sheet1 បានបើករួចស្រេចសម្រាប់លោកអ្នក។ បង្កើត Sub ថ្មីហើយហៅវា Variable_Practice. បន្ថែមពីរបន្ទាត់សម្រាប់ Sub ដូចខាងក្រោម:

Dim MyNumber As Integer
MyNumber = 10

សន្លឹកកូដនឹងបង្ហាញដូចនេះ:
Excel 2013ដូច្នេះ កូដទើបបង្កើតអថេរមួយហៅថា MyNumber។ យើងផ្ទុកតម្លសនៃ 10 នៅក្នុងអថេរ។ ដើម្បីបង្កើត Value មួយ Range ទៅសញ្ញាស្មើរ:

Worksheets(1).Range(“A1”).Value =

ដំបូងផ្តល់ Worksheet 1 object។ យើងចង់បន្ថែមចំណុតទៅ Range A1 យើងបញ្ចូលតម្លៃ Value property ដោយប្រើសញ្ញាស្មើរ :

Worksheets(1).Range(“A1”).Value = 10

ឥឡូវនេះ Value សម្រាប់ Range A1 លើ Worksheet 1 គឺបង្កើត 10។ លោកអ្នកអាចវាយ អថេរ variable ដែលផ្ទុកតម្លៃ value នៃ 10 ខាងក្នុងនៃអថេរ MyNumber variable។

Worksheets(1).Range(“A1”).Value = MyNumber

សន្លឹកកូដបង្ហាញដូចខាងក្រោម:
Excel 2013ត្រឡប់ចូលក្នុង spreadsheet បន្ថែមប៊ូតុងមួយ កាលណាប្រអប់ Assign Macro dialogue box បង្ហាញ ជ្រើសរើស Variable Practice Sub ពីក្នុង list។ ប្តូរអត្ថបទ text លើប៊ូតុង ជា Variable Practice។ លោកអ្នកនឹង រកចំនួន 10 បង្ហាញក្នុង cell A1 លើ spreadsheet របស់អ្នក:
Excel 2013ត្រឡប់ចូលក្នុងកូដ code ទីតាំ Dim ពី Variable Practice Sub ដែលធ្វើតាម:

Dim MyNumber As Integer

លោកអ្នកអាចប្រើកូដ ដូចនេះ:
code that VBA ដំណើរការ:

MyNumber = 10
Worksheets(1).Range(“A1”).Value = MyNumber

បង្កើតអថេរ:

Variable_Name = Value_Here

មិនចាំបាច់ សរសេរជា Dim Variable_Name As Ineteger
លោកអ្នកអាចបង្កើត អថេរ ច្រើនជាងមួយ ដែលកូដនេះ អាចសរសេរជា

Dim MyNumber As Integer
Dim MyOtherNumber As Integer

MyNumber = 10
MyOtherNumber = 20

Worksheets(1).Range(“A1:A10”).Value = MyNumber
Worksheets(1).Range(“B1:B10”).Value = MyOtherNumber

យើងអាចបង្កើតអថេរ Integer variable (As Integer) ហើយហៅវា MyOtherNumber។ តម្លៃនៃ 20 គឺផ្ទុកក្នុងអថេរថ្មីនេះ តម្លៃនៃលំដាប់ Range B1 ទៅ B10 ត្រូវបានផ្ទុក MyOtherNumber

លោកអ្នកចុចប៊ូតុងលើ spreadsheet នឹងមើលឃើញដូចនេះ:
Excel 2013

មេរៀនទី១៨: Option Explicit

មេរៀនទី១៨: Option Explicit

បង្រៀនដោយលោកគ្រូ: ទាវ ឈុនណន
ព្រឹទ្ធបរុស មហាវិទ្យាល័យ វិទ្យាសាស្រ្ត និង បច្ចេកវិទ្យា
នៃ សាកលវិទ្យាល័យកម្ពុជា
Tel: 077778647-070778647-0977778647
Yahoo, Skype, google: chhunnan

កំណត់អោយច្បាស់ថា លោកអ្នកមិនមានអថេរច្រើន ដែលចាប់ផ្តើម ជាមួយ  Dim keyword, អ្នកអាចវា Option Explicit នៅខាងលើនៃ សន្លឹកកូដ។ VBA ឆែកអថេរ កូដខាងក្រោម:
Excel 2013នៅខាងលើនៃកូដ code យើងមាន Option Explicit។ Sub មានអថេរមួយ បង្កើតជាមួយ Dim keyword – MyNumber នៅបន្ទាត់ទី២។ យើងជំនួសតម្លៃ 1 នៅក្នុងអថេរនេះ លើបន្ទាត់ទី៣:

MyNumbers = 2

យើងមាន MyNumbers ជំនួស MyNumber។ ប្រសិនបើ មិនមាន Option Explicit នៅខាងលើពេល VBA នឹងរត់ដំណើរការកូដនេះ ហើយបង្កើត MyNumbers ដូចជាអថេរថ្មី As Variant។ ប្រសិនបើមិនច្បាស់ថា MyNumber និង MyNumbers គឺមានអថេរ២ ខុសគ្នា។ ឥឡូវនឹងរត់កូដទាំង អស់ យើងនឹងទទួលសារ error message:
Excel 2013សារ error message កំពុងប្រាប់យើងថា មិនបានប្រកាស់អថេរ undeclared variable កន្លែងកូដ code របស់យើង។ អថេរមិនបង្កើតជាមួយ Dim keyword. (ចំាថា: មានគន្លឹះ keywords ផ្សេងទៀតក្រៅពី Dim ដែលអាចចាប់ផ្តើមជាមួយ ការប្រកាសអថេរ។

សរសេរ Option Explicit នៅខាលើកូដរបស់យើង ដើម្បីការពារ អថេរ ខូច មិនដំណើរការ។ Option Explicit និងបង្ហាញក្នុង lists:
Excel 2013ដំបូងនៅក្នុង list នៅក្នុង General។ ទី២ នៅក្នុង Declarations។ ប៉ុន្តែទី២ គ្រាន់តែនិយាយការប្រកាស Declarations ពីព្រោះបានចុចលើ cursor ខាងលើសន្លឹកកូដ។ ប្រសិនបើចុចខាងក្រៅ នៃ Sub, ក្នុង list ទឺ២ នឹងប្ងូរឈ្មោះរបស់ Sub។ លោកអ្នកអាចបង្កើតអថេរនៅខាងលើនៃកូដក្នុងតំបន់ General Declarations។

 

មេរៀនទី១៩: ប្រើអថេរដើម្បី បូក ដក

មេរៀនទី១៩: ប្រើអថេរដើម្បី បូក ដក

បង្រៀនដោយលោកគ្រូ: ទាវ ឈុនណន
ព្រឹទ្ធបរុស មហាវិទ្យាល័យ វិទ្យាសាស្រ្ត និង បច្ចេកវិទ្យា
នៃ សាកលវិទ្យាល័យកម្ពុជា
Tel: 077778647-070778647-0977778647
Yahoo, Skype, google: chhunnan

កាលណា លោកអ្នកផ្ទុកចំនួននៅក្នុងនៃអថេរ បញ្ហាមួយលោកអ្នក អាចធ្វើជាមួយវាក្នុងការគណនាគណិតវិទ្យា។ យើងនឹងចាប់ផ្តើម ជាមួយការបន្ថែម។ បង្កើត Sub និងហៅវា Add_Numbers។ ខាងក្នុងនៃ Sub និង End Sub វាយសរសេរកូដខាងក្រោម:

Dim Number_1 As Integer
Dim Number_2 As Integer

Number_1 = 10
Number_2 = 20

Worksheets(1).Range(“A1”).Value = “Addition Answer”
Worksheets(1).Range(“B1”).Value = Number_1 + Number_2
Excel 2013ចូលទៅ Excel ជ្រើសរើស cells ដែលមានលេខក្នុងវា ហើយចុចលប់ Delete key លើ keyboard ដើម្បីបំបាត់វា។ បន្ថែមប៊ូតុងថ្មី ពីប្រអប់ Assign Macro dialogue box ជ្រើសរើស Add_Numbers Sub ប្តូប៊ូតុងអត្ថបទទៅ Addition ចុច ពីប៊ូតុង ដើម្បីមិនច្រើសរើសវា។ ចុចប៊ូតុងម្តងទៀត លទ្ធផលនឹងដូចនេះ
Excel 2013យើងប្រើ VBA ដើម្បីបន្ថែមអត្ថបទ នៃ cell A1, យើងបញ្ចូលលទ្ធផលនៃ ការបូកក្នុង cell B1។ បន្ទាត់ដែលបញ្ចូលអត្ថបទក្នុង cell A1 ជា:

Worksheets(1).Range(“A1”).Value = “Addition Answer”

Value នៃ Range A1 លើ Worksheets(1) បង្កើតអត្ថបទថ្មី

ការបូកបន្ថែមលើបន្ទាត់នេះ:

Worksheets(1).Range(“B1”).Value = Number_1 + Number_2

លោកអ្នកអាចបូក ចំនួននៅក្នុងអថេរ។

Worksheets(1).Range(“B1”).Value = Number_1 + Number_2 + 30

ឬ:

Worksheets(1).Range(“B1”).Value = 10 + 20 + 30

ឬអាចផ្ទុកក្នុងការបូកក្នុងអថេរមួយ:

Number_1 = 10 + 20 + 30
Worksheets(1).Range(“B1”).Value = Number_1

ការដកលេខ ក្នុងភាសា VBA programming សញ្ញាដក (-) ត្រូវបានប្រើសម្រាប់ដកលេច តម្លៃមួយពីផ្សេងទៀត។ លោកអ្នកអាចមានតម្លៃពិត តម្លៃបានផ្ទុកក្នុងអថេរ ឬរួមផ្សំនៃពីរ។ បង្កើត Sub ផ្សេងទៀត ហើយហៅវា Subtract_Numbers. បូក បង្ហាញកូដខាងក្រោម:

Dim Number_1 As Integer
Dim Number_2 As Integer

Number_1 = 450
Number_2 = 387
Worksheets(1).Range(“A2”).Value = “Subtraction Answer”

Worksheets(1).Range(“B2”).Value = Number_1 – Number_2
Excel 2013ចំាថា យើងប្រើឈ្មោះអថេរដូចគ្នា: Number_1 និង Number_2 ជាមួយនឹង Sub និង End Sub។ បញ្ហាដែលយើងមិនអាចធ្វើបានគឺ ការបង្កើតអថេរពីរ ជាមួយឈ្មោះដូចគ្នា រវាង Sub និង End Sub។  ប៉ុន្តែវានៅក្នុង Subs ពីរផ្សេងគ្នា។

Excel 2013ដូច្នេះ យើងបង្កើតអថេរពីរ ហើយផ្ទុកតម្លៃនៃ 450 និង 387 ក្នុងវា។ យើងបន្ថែម text ទៅ cell A2, ហើយប្រើការដក លេខនៃ cell B2:

Worksheets(1).Range(“B2”).Value = Number_1 – Number_2

លោកអ្នកអាចប្រើ អថេរមួយ លាយគ្នាជាមួយបណ្តាអថេរច្រើន សរសេរដូចខាងក្រោម។

Number_1 – Number_2 – Number_3
Number_1 – 10
300 – 200

អ្នកអាច បូក និងដក Subtract_Numbers

Dim Number_1 As Integer
Dim Number_2 As Integer
Dim Number_3 As Integer
Dim Answer As Integer

Number_1 = 50
Number_2 = 40
Number_3 = 30

Answer = Number_1 + Number_2 – Number_3
Worksheets(1).Range(“A2”).Value = “Subtraction Answer”

Worksheets(1).Range(“B2”).Value = Answer

បង្កើតអថេរថ្មីពីរ:

Dim Number_3 As Integer
Dim Answer As Integer

បន្ទាប់ពីបង្កើតអថេរ:

Number_1 = 50
Number_2 = 40
Number_3 = 30

Answer = Number_1 + Number_2 – Number_3

ចម្លើយនៃការគណនា ត្រូវបានផ្ទុក្នុងអថេរ យើងប្រើអថេរនេះ ដូចជាតម្លៃសម្រាប់Range B2 ក្នុង Worksheets(1)។

But what we’re really doing is just this:

Dim Answer As Integer

Answer = 50 + 40 – 30

Worksheets(1).Range(“B2”).Value = Answer

មេរៀនទី២០: អថេរគុណ និងចែក

មេរៀនទី២០: អថេរគុណ និងចែក

បង្រៀនដោយលោកគ្រូ: ទាវ ឈុនណន
ព្រឹទ្ធបរុស មហាវិទ្យាល័យ វិទ្យាសាស្រ្ត និង បច្ចេកវិទ្យា
នៃ សាកលវិទ្យាល័យកម្ពុជា
Tel: 077778647-070778647-0977778647
Yahoo, Skype, google: chhunnan

ក្នុងមេរៀននេះ លោកអ្នកនឹងរៀនពីរបៀបគុណ និងចែក។
គុណលេខ នៅក្នុងកម្មវិធីសញ្ញាគុណប្រើ (*) ដូច្នះប្រសិនបើចង់គុណ 10 ដោយ 5 ក្នុង VBA លោកអ្នកនឹងធ្វើដូចនេះ:

Dim Number_1 As Integer
Dim Number_2 As Integer
Dim Answer As Integer

Number_1 = 10
Number_2 = 5

Answer = Number_1 * Number_2

Worksheets(1).Range(“A3”).Value = “Multiplication Answer”
Worksheets(1).Range(“B3”).Value = Answer

ចូលក្នុងសន្លឹកកូដ បន្ថែម Sub ផ្សេងទៀត ហើយហៅវា Multiply_Numbers. ក្នុងរវាង Sub និង End Sub ប្រភេទកូដខាងលើ។

ភាពខុសគ្នា cell references (A3 និង B3) ប្រើសញ្ញាគុណ (*) សន្លឹកកូដ នឹងមើលដូចនេះ:
Excel 2013លោកអ្នកបានបន្ថែមកួដ code, ចូលក្នុង spreadsheet បន្ថែមប៊ូតុងមួយថ្មី ហើយជ្រើសរើស Multiply_Numbers ពីប្រអប់ Assign Macro dialogue box។ ប្តូរអត្ថបទ text លើប៊ូតុង ដូចមុន។ កាលណាចុចប៊ូតុងរបស់អ្នល លោកអ្នកនឹបន្ថែមបន្ទាត់។

Excel 2013ដូចបូក និងដក អាចប្រើច្រើនជាងពីរចំនួន ឬអថេរក្នុងការគណនា។

Answer = Number_1 * 10
Answer = Number_1 * Number_2 * Number_3
Answer = Number_1 * Number_2 * 10

លោកអ្នកអាចបញ្ចូល បូក ដក និងគុណ ហើយរកឃើញចំនួនសរុប។ ឧទាហរណ៍ Answer = 10 * 2 + 5 ឬអាចប្រើសញ្ញាវង់ក្រចក brackets: Answer = 10 * (2 + 5)

ចែកលេខ ដើម្បីចែកលេខ ប្រើសញ្ញា forward slash (/)។ ប្រសិនបើសញ្ញា back slash (\) ទទួលបានសារ error messages។ ហៅថា Divide_Numbers. រវាង Sub និង End Sub, វាយសរសេរកូដ code:

Dim Number_1 As Integer
Dim Number_2 As Integer
Dim Answer As Integer

Number_1 = 10
Number_2 = 5

Answer = Number_1 / Number_2

Worksheets(1).Range(“A4”).Value = “Division Answer”
Worksheets(1).Range(“B4”).Value = Answer

សន្លឹកកូដនឹងបង្ហាញដូចនេះ:

Excel 2013ចូលក្នុង Excel ហើយបន្ថែមប៊ូតុងថ្មី ទៅ spreadsheet។ ពីប្រអប់ Assign Macro dialogue box ជ្រើសរើស Divide_Numbers Sub។ ប្តូរ text លើប៊ូតុង។ កាលណា ចុចប៊ូតុងថ្មីរបស់អ្នក។ នឹងបង្ហាញបន្ទាតថ្មីបង្ហាញ។

Excel 2013ប្តូរកូដ នេះ (បន្ទាត់ថ្មី lines គឺជា bold):

Dim Number_1 As Integer
Dim Number_2 As Integer
Dim Number_3 As Integer
Dim Answer As Integer

Number_1 = 8
Number_2 = 8
Number_3 = 4

Answer = Number_1 + Number_2 / Number_3

Worksheets(1).Range(“A4”).Value = “Division Answer”
Worksheets(1).Range(“B4”).Value = Answer

បញ្ចូលគ្នា ជាមួយបូក និងចែក នឹងមានសរុប:

Answer = 8 + 8 / 4

អាចបញ្ចូលគ្នា បូកនិងគុណ:

Answer = 8 + 8 * 4

អាចប្រើវង់ក្រចក ដើម្បីបង្កើតវាអោយបានច្បាស់ក្នុង VBA:

Answer = (8 + 8) / 4