វិធីសាស្រ្តធ្វើចំណី-កំប្លោកធ្វើជាចំណីសត្វ

1កំប្លោក ​គឺជា​ប្រភេទ​វា​រី​ជាតិ ដែល​មាន​ដុះ​នៅ​ស្ទើរ​គ្រប់​ទីកន្លែង​ជាពិសេស​គឺ​ប្រទេស​ក្នុង​តំបន់​ ត្រូពិក អាហ្វ្រិក​អាមេរិក​កណ្តាល និង​អាស៊ី​ខាងកើត​… ។​

​សម្រាប់​ ប្រទេស​ខ្លះ​កំប្លោក​បាន​បង្ក​បញ្ហា​ជា​ច្រើន​ចំពោះ​គេ ពីព្រោះ​វា​បាន​ធ្វើឲ្យ​រាំងស្ទះ​ផ្លូវទឹក វាតទី​ចូល​ដល់​កន្លែង​ដែល​គេ​បំរុង​ទុក និង​បាន​បង្ក​បញ្ហា​ជាច្រើន​ទៀត​រាប់មិនអស់ ។​

​ប៉ុន្តែ​តាម​ ការស្រាវជ្រាវ​មួយចំនួន​គេ​បាន​រកឃើញថា កំប្លោក​គឺជា​ចំណី​សត្វ​យ៉ាង​ប្រសើរ​បំផុត​ទាំង​សម្រាប់​ជ្រូក គោ ពពែ ពីព្រោះ​វា​សម្បូ​រណ៍​ទៅ​ដោយ​សារធាតុ​ប្រូតេអ៊ីន​យ៉ាងច្រើន ។​

​​ផ្នែក​ដែល​ ត្រូវបាន​គេ​យក​ប្រើ​ធ្វើ​ពិសោធន៍​គឺ​ស្លឹក និង​ឫស ដៃ​របស់​វា ចំណែក​ដង (​ឬ​ធាង ស្លឹក​) របស់​វា​គេ​មិន​យក​ទេ ។ មាន​ក្រុមហ៊ុន​ចិញ្ចឹមសត្វ​ខ្លះ​បាន​កិន​ស្លឹក​កំប្លោក​ចម្រាញ់​យក​ទឹក​របស់ ​វា​មក​លាយ​ជាមួយ​ចំណី​ដទៃ​ផ្តល់​ឲ្យ​ជ្រូក​ស៊ី​ដោយ​លាយ ទឹក​ស្លឹក​កំប្លោក​ហាន់ឲ្យ​ល្អិត​ចំនួន ៣២-៤៨% ភាគរយ​, លាយ​ជាមួយ​ពោត​, ម្សៅ​ត្រី​, ស្ករ​កាក​អំពៅ​, ម្សៅ​ឆ្អឹង ម្សៅ​សំបក​ងា​វ និង​អំបិល ។​

​តាម​រូបមន្ត​ខាងក្រោម​:

  • ស្លឹក​បូ​កឫស​កំប្លោក​ ​ ​ចំនួន​ ​៣៥% (​អាចដាក់​ដល់​៤៨%)
  • ពោត (​ម្សៅ​ឬ​កិន​)​ ​ ​ចំនួន​ ​១២-៣៦%
  • ម្សៅ​ត្រី​ស្ងួត​ ​ ​ចំនួន​ ​១០-១៧%
  • ស្ករ​កាក​អំពៅ​ ​ ​ចំនួន​ ​៣-៥%
  • ម្សៅ​ឆ្អឹង​ ​ ​ចំនួន​ ​១%
  • ម្សៅ​សំបក​ងា​វ​ ​ ​ចំនួន​ ​០,៥-២,៥%
  • អ​បិល​ ​ ​ ​ចំនួន​ ​០,៥%
  • ប្រេង​ខ្លាញ់ត្រី​ ​ ​ចំនួន​ ​៥-១២%

​យើង​អាច​លៃ​ ចំនួន​ភាគរយ​ខាងលើ​នេះ​មក​ជា​ចំនួន​ទម្ងន់​ក៏បាន ។ រូបមន្ត​ខាងលើនេះ​តាម​ដែល​យើង​បានឃើញ​គឺ​កាត់ចោល​ទាំងស្រុង​ការប្រើ​ សណ្តែកសៀង កន្ទក់ ចុង​អង្ករ ដែល​ជា​វត្ថុ​លំបាក​រក​ឲ្យបាន​ជាប្រចាំ ។​

​រូបមន្ត​ ខាងលើនេះ​ត្រូវបាន​គេ​ប្រើ​ធ្វើជា​ចំណី​ឲ្យ​ជ្រូក ។ សម្រាប់​មាន់​ទា​វិញ យើង​ចាំបាច់​ត្រូវ​លាង​ស្លឹក និង​ឫស ឬ​ដៃ​ទាំងនោះ​ឲ្យ​ស្អាត​ទើប​យក​មក​កិន​ឬ​ចិញ្ច្រាំ​ឲ្យ​ខ្ទេច​មុន​ដាក់​លាយ​ ជាមួយ​វត្ថុធាតុដើម​ផ្សេងទៀត ។ មុន​និង​យក​មក​លាយ​ចាំបាច់​ត្រូវ​ហាល​វាឲ្យ​ស្ងួត​សិន​ទើប​កិន​ឲ្យ​ខ្ទេច​ជា ​ក្រោយ ។​

​សម្រាប់​ ប្រទេស​ខ្លះ​គេ​មាន​ពិសោធន៍​ផ្សេង​វិញ ដោយ​គេ​កាត់​កំប្លោក​ឲ្យមាន​ទំហំ​តូចៗ ឬ​ល្អិតៗ​ល្មម គេ​ដាក់​កំប្លោក​នោះ​ស្ងោរ​រហូត​ផុយ​លើក​ចេញ​ទុក​ឲ្យ​ត្រជាក់ (​នៅក្តៅ​អ៊ុនៗ​) ទើប​លាយ​គ្រឿងផ្សំ​ផ្សេងៗ​ទៀត​ចូល សម្រាប់​ធ្វើ​ជា​ចំណី​ជ្រូក (​វា​ក៏​អាច​ឲ្យ​ស៊ី​របៀប​ដូចគ្នានេះដែរ​) ។​

​នៅ​ប្រទេស​ កម្ពុជា​យើង​សម្បូរណ៍​កំប្លោ​កណាស់​ភាគច្រើន​នៅ​តាមបឹង​ព្រៃ ដៃ​ទន្លេ ស្រះ​ត្រពាំង​ជាដើម ។ បើ​យើង​យល់​ថា​យើង​មាន​កំប្លោក​ច្រើន ឬ​អាច​រកបាន​គ្រប់គ្រាន់ យើង​អាច​យក​វា​មក​ធ្វើ​ចំណី​ឲ្យ​សត្វ​ស៊ី​បាន ទោះបី​មិន​បាន​ផ្សំ​បាន​តាម​រូបមន្ត​ខាងលើ​ក៏ដោយ ក៏​យើង​នៅ​អាច​យក​វា​មក​បប​រលាយ​ជាមួយ​អ្វីៗ​ផ្សេង​ទៀត​ដែល​យើង​អាច​រកបាន ពីព្រោះ​កំប្លោក​មាន​ប្រូតេអ៊ីន​រហូតដល់ ២២.៦% (​នៅក្នុង​ស្លឹក​កំប្លោក​) ។​

​មិនមែន​មាន​ តែ​ចំណី​រោងចក្រ​ទេ​ដែល​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​អាច​ឲ្យ​យើង​ប្រើ​ធ្វើ​ជា​ចំណី​បាន ​នោះឡើយ សូម្បី​វា​រី​ជាតិ តួយ៉ាង​ដូចជា កំប្លោក ចក ត្រកួន ទង​និង​ស្លឹក​ដំឡូងជ្វា មើម​ដំឡូងជ្វា ស្លឹក​និង​ដំឡូងឈើ ស្លឹក​ក្តាតហោរ៉ា​, ស្លឹក​-​ធាង​-​មើមត្រាវ​ព្រៃ​ក៏​ជា​ប្រភេទ​ចំណី​មួយ​ដ៏​សំខាន់​សម្រាប់​ ជ្រូក​មាន់​ទា​ដែរ បើ​យើង​អាច​រក​វា​បាន​តាម​ចំនួន​មួយ​ដែល​យើង​ត្រូវការ ។​

​​នៅ​ប្រទេស​ ជិតខាង​យើង​គេ​មាន​បង្កើត​សហគមន៍​ចិញ្ចឹម និង​ថែរក្សា​កំប្លោក ចក សម្រាប់​ចែក​គ្នា​យក​មក​ធ្វើ​ជា​ចំណី​សត្វ ការថែរក្សា និង​ការប្រមូល​ផល​ត្រូវ​បាន​ធ្វើឲ្យ​មាន​តុល្យ​ភាព ដើម្បី​រក្សា​និរន្ត​ភាព​របស់​វា​ដោយ​មិន​ឲ្យ​បាត់បង់​ទោះបី​ក្នុង​ រដូវប្រាំង​ក៏ដោយ ។​

​ការណែនាំ​ កសិករ​យកចិត្តទុកដាក់​ចិញ្ចឹម ចក កំប្លោក ត្រកួន​អាច​ជួយ​សម្រាល​បន្ទុក​លើ​ការចំណាយ​របស់​គាត់ និង​ទទួលបាន​ចំណេញ​ច្រើន​នៅ​ពេល​គាត់​លក់​សត្វ​ទាំងនោះ​ចេញ៕

(ដកស្រង់ចេញពី ខេមបូឌាអេចប្រេសញូស៍)
ចុចដោនឡូនឯកសារ PDF  Download: hyacinth.pdf